Πέμπτη, 17 Απριλίου 2008

It's all greek to me...

Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες...

Το είχε ο Κωστής στο msn, στην αρχή δεν έδωσα πολύ σημασία όμως τελικά με εκφράζει.

Ρομαντικός, γραφικός, ονειροπόλος...???

Δεν ξέρω, πάντως εκτός του καθημερινού. Δεν με γεμίζει ρε παιδιά αυτή η καθημερινότητα, σας βαριέμαι πολύ συχνά. Αλλά τι να κάνω?

Ίσως γι' αυτό να μου αρέσει τόσο η νύχτα και γενικά αυτή η αίσθηση του μυστηρίου.

Πέρασε λοιπον και η προεκλογική εποχή, πλέον δεν παίζετε μουσική στη σχολή ούτε ποζάρετε σαν κυβερνητικοί εκπρόσωποι, που χαθήκατε?

Μόνο για τα κουκιά?Πολύ ρηχό, με εκνευρίζει η λογική σας, αλλά με προβληματίζει που σας στηρίζει τόσος κόσμος.

Και αυτή η πόλη με τρελαίνει...κάποιες φορές απορώ, πόσα μαγαζιά ακόμα χωράει?

Κανένα πάρκο ρε παιδιά, ένα άλσος, μια μουσική σκηνή για τα πειραματικα συγκροτήματα, κάτι άλλο, κάτι που να μην αποφέρει κέρδη απλά χαρά.

"Δεν αλλάζει ο κόσμος Παναγιωτάκη", "Όλοι κοιτάνε την πάρτη τους"...Τότε δεν χωράω εδώ, δεν με νοιάζει μόνο η πάρτη μου, βαριέμαι τους έντονους ρυθμούς ζωής, βαριέμαι την απομόνωση, βαριέμαι τα σινιέ μαγαζιά με πόρτα και μουσική μπουζουκιών και τους τύπους με ξυρισμένο στέρνο, γυαλιστερά εφαρμοστά επώνυμα μπλουζάκια και τεράστια γυαλιά ηλίου μέσα στην νύχτα.
Τι μας τα λες τώρα? Ειλικρινά δεν ξέρω, τελευταία το μπλόγκ είναι κάτι σαν ψυχαναλυτής, τα λέω και ξεδίνω.

Ευτυχώς τελευταία έχω και την κιθαρίτσα μου. Έχω και τους φίλους μου και γενικά κάποια σταθερά πράγματα στη καθημερινότητα μου εδώ στη Θεσσαλονίκη.

Καμιά βολτίτσα στα στέκια εδώ στη Θεσσαλονίκη τα βράδια(Ρέζιντεντς, Τρυποκάρυδος, Λούκι Λούκ, Μπερλίν, Ζενίθ)
Φαγητό στο ταβερνάκι του τρελού τυπάκου εδώ απέναντι, ονόματι "Πλάτανος".

Γενικά ψιλοκλασσικός φοιτητάριος, αλλά και πάλι τα αναλύω πολύ όλα.
Ίσως γι 'αυτό βαριέμαι εύκολα, τα αναλύω τόσο που με απογοητεύουν και τα μπουχτίζω.
ΠΟΔΗΛΑΤΟ
πήγα το προηγούμενο Σάββατο στην ποδηλατοπορεία, ήταν η πρώτη μου πορεία μετά την φυλακή.
Να είμαι ειλικρινής δεν πήγα τόσο για να διαμαρτυρηθώ για την παραλιακή. Πήγα για να νιώσω λίγο τον παλμό και να προπαγανδίσω το ΠΟΔΗΛΑΤΟ σαν μέσο μεταφοράς.
Όμορφα ήταν, ο κόσμος μας έβλεπε και χαμογελούσε, κάποιοι χειροκρότησαν...γενικά θετικές αντιδράσεις.


Είναι άλλη η κουλτούρα του ποδηλάτου, αργεί να έρθει στη χώρα μας. Εγώ πάντως έχω ψήσει πολύ κόσμο να πάρει ποδήλατο...
ΑΛΛΑ κύριε δήμαρχε ΚΑΜΙΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟΛΩΡΙΔΑ??????
Πως δεν με έχουν πατήσει ακόμα ,απορώ!!

Πολλά είχα να σας πώ, αλλά στο επόμενο post.

Κάθομαι εδώ καμιά ώρα και γράφω υπό τους ήχους των Active Member...Σε λίγο ξημερώνει, άντε να κοιμηθώ κανένα 5ωρο να πάω στη σχολή μετα.

ααα...μην ξεχάσω, Στο νέο τεύχος του "ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ" ΈΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΕΓΏ ΕΝΑ ΑΡΘΡΑΚΙ!

Τα λέμε σύντομα...

5 σχόλια:

Paris είπε...

Ρομαντικός, γραφικός, ονειροπόλος...??? Ρωτάς εσύ, ρωτώ κι εγώ. Και δε θέλω απάντηση, γιατί τα ερωτηματικά δηλώνουν έκπληξη.

Διαφορετικός. Εγώ. Κι εσύ. Και μακάρι όλοι. Για σένα και για μένα. Για όλους μας. Τι θα κερδίσουν οι ίδιοι από τους ίδιους? Πως θα αλλάξει ο κόσμος αν ο καθένας μας δε ζήσει το δικό του παραμύθι? Αν δεν τη ψάξει κι αν δεν κάνει αυτό που νομίζει? Αν όλοι κάνουμε τα ίδια, πηγαίνουμε στα ίδια μαγαζιά και ζούμε καταναλώνοντας αέρα, μέρες, ανοχή και χρήμα? Αν ζούμε μονάχα για να «ανήκουμε» και να παίρνουμε ό,τι μας δίνουν? Τι σημασία έχει να «έχω» ή να «είμαι» αν δεν μπορώ να το πω σε κανένα, αν δε μπορώ να δω τη χαρά στα μάτια –κι όχι μόνο στα χαμόγελα, την ευτυχία στους φίλους μου και τις ωραίες μας στιγμές –κι όχι μονάχα σε ταινίες και διαφημίσεις, αν ο έρωτας δε μετρά στο τι ζούμε -αλλά στο που πήγαμε απόψε, αν το «δίνω» ακολουθείται απο τη λέξη «ευρώ» ή ακόμα χειρότερα από το «τι παίρνω?» κι όχι από το σιωπηλό «ευχαριστώ». Τι σημασία έχει να «κοιτώ», αν δεν έχω ψυχή για να δω???

Όχι δεν κοιτούν τη «πάρτη τους» όλοι. Οι περισσότεροι το κάνουν. Κι αυτοί το κάνουν στραβά. Ούτε αυτό δεν είναι ικανοί να κάνουν όσοι λέν πως το κάνουν αυτό. Γιατί αν πραγματικά ήθελαν να περνά καλά η ... «πάρτη τους» θα νοιάζονταν να μη ζουν σ’ αυτή τη τεράστια χαβούζα στην οποία μετατρέπουν το κόσμο «κοιτώντας μόνο τη πάρτη τους». Τι σημασία έχει αν κοιτώ μόνο τη πάρτη μου αλλά ζω σ΄έναν κόσμο που είναι βούρκος?

Διασκέδαση. Προσωπικά δεν θυμάμαι ούτε τις πίστες, ούτε κανένα μεγάλο κλαμπ. Δε θα μείνει τίποτα από αυτά, εκτός από τα ευρά μου στον τραπεζικό λογαριασμό του ιδιοκτήτη. Μέρες και κυρίως νύχτες ως το ξημέρωμα, ώσπου να γίνει μέρα και καμιά φορά και πάλι ώσπου να γίνει νύχτα, με κιθάρες, με μουσική, με τραγούδι, με τρέλες, με καφρίλες, με φίλους, με φίλες, σε παραλίες και σε σπίτια, σε καταλήψεις, σε ταράτσες και σε δάση, σε πλατείες και σε αυτοκίνητα. Χαμόγελα, παράφωνα τραγούδια και φάσεις. Η ιστορία μου και η ιστορία τους. Εγώ κι εσύ, κι οι άλλοι κι όλοι μαζί. Τα θέλω μου, τα θέλω σας, τα θέλω μας. Με χαμογελαστά μάτια και με δακρυσμένα. Αγκαλιά αλλά και παράμερα. Με τραγούδια και φωνές. Με διαφωνίες και καυγάδες. Με κουβεντούλα και σιωπές. Με ψυχή κι ωραίους ανθρώπους.

Τι να το κάνω το σινιέ μαγαζί αν δεν μπορώ να μιλήσω και να νιώσω? Τι να κάνω το σινιέ ρούχο που φορούν αν το βλέμμα τους είναι κενό? Μένω με τους λίγους, κάνω ό,τι περισσότερο μπορώ για όλους, μήπως και καταλάβουν ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος, ότι η ζωή είναι "αλλού", κι ότι αυτό το αλλού είναι ένα μέρος στο ποίο αξίζει να είναι. Sorry μάγκες, αλλά δε θέλω να πεθάνω πριν τον θάνατο μου.

http://darkly-noon.spaces.live.com/default.aspx

tartoufo1973 είπε...

1. καλά τώρα με εξέπλξηξες. Με το που άρχισα να διαβάζω το ποστ σου μου ήρθε να βάλω active member να παίζει και έβαλα. Btw active member live στις 19!

2. Όλοι οι προβληματισμένοι άνθρωποι τη νοιώθουν αυτή τη σαπίλα της "οργανωμένης" κοινωνίας. Η λύση είναι η αυτοοργάνωση. Οκ, δεν φέρνει από μόνη τις μεγάλες λύσεις, αλλά τουλάχιστον αισθάνεσαι πως κατά κάποιο τρόπο ζεις καλύτερα...

Αυτά. Τα λέμε...

Paris είπε...

< Wind MODE:ON > ΘΕΛΩ < Wind MODE:OFF > να μας δώσεις ένα απευθείας link στο άρθο που έγραψες στο "ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ"! Διάβασα όλα τα άρθα του τεύχους, αλλά δεν ξέρω ποιό είναι δικό σου! :-(

antwnhs είπε...

Boy, ti ema8a... metakomises to blog sou? Ante, kaloriziko, wraio fainetai! Kanena podcast pote 8a shkwseis? http://prasinostaraki.blogspot.com/

Panayiotakis είπε...

Sorry που άργησα να απαντήσω, αλλά την είχα δει λίγο αθληταράς και γύριζα την Ελλάδα κάνοντας trekking και rafting!

Τέλος πάντων να απαντήσω σύντομα:

@paris:
Φίλε μου πιστεύω με νιώθεις...Έτσι νιώθω και εγώ, ασφυκτιώ που και που, αλλά το παίζω μ****** και δεν μιλάω...αλλιώς θα τρελαινόμουν και θα γινόμουν γραφικός.

Επίσης, τι είναι αυτά τα spaces?κάτι σαν blogs ή κάτι σαν ιστότοπος?

@tartoufo:
Που είσαι ρε? Καιρό έχουμε να τα πούμε...Πάντα Active Member όσα χρόνια και αν περάσουν κλασσικές αξίες.

Όσο για την λύση σου...άσε με να κρατάω μια πισινή...είναι δύσκολες εποχές για πρίγκιπες.

@paris
το αρθράκι μου δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα, απλά έμαθα πως είναι έτοιμο το καινούριο τεύχος. Όταν θα βγεί θα βγάλω link!

@αντώνης:
ΝΑΙ ΝΑΙ μετακομίσαμε!!!!!

ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ

nooblogs.gr/prasinostaraki

Τα λέμε!!