Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2008

Φωτογραφίες από την πορεία αλληλεγγύης που είχε πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη












Αυτά είναι που έχω καταφέρει να βρώ!!!Υπάρχουν και άλλες...αλλά δεν πειράζει, πιστεύω πως η δύναμη που μου δίνουν αυτές οι εικόνες είναι τεράστια....!!!

Ευχαριστώ για την αλληλεγγύη και την στήριξη, που δεν με ξεχνάτε και που με εμψυχώνεται!!

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2008

Ένα ποίημα...ΓΙΑ ΜΕΝΑ????


εδώ λοιπόν δίνω το link για να διαβάσετε το ποιηματάκι αυτό της κ.Νικολέτα Σαμαρά
με το blog galaziesoptasies.

ιδού η διεύθυνση : http://galaziesoptasies.blogspot.com/2007/06/blog-post_9780.html

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2008

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2008

Συνέντευξη στο Έναυσμα στων αγωνιστικών Κινήσεων, μετά τη σύλληψη των 49.

Σας παραθέτω μια παλιά συνέντευξη την οποία είχα δώσει στη εφημερίδα των Αγωνιστικών Κινήσεων. Εγώ και η Δημητρούλα (η δικηγορίνα) δώσαμε συνέντευξη στον φίλο Αλέξανδρο, στο σπίτι της πολυ-επιστήμονος Κωνσταντίνας.
Πολλά έχουν αλλάξει από τότε στο μυαλό μου, αλλά θεωρώ καλό να την δημοσιεύσω!!

Συνέντευξη του Εναύσματος με τον Παναγιώτη Κ., δευτεροετή στο τμήμα Χημικών Μηχανικών του ΑΠΘ, και τη Δήμητρα Κ., πρωτοετή στο τμήμα Νομικής του ΑΠΘ. Τα παιδιά είναι ανάμεσα στους συλληφθέντες του πανελλαδικού συλλαλητηρίου της 8ης Μάρτη και κατηγορούνται για διατάραξη κοινής ειρήνης, σύσταση εγκληματικής ομάδας και πρόκληση σοβαρής σωματικής βλάβης σε βαθμό πλημμελήματος. Ο Παναγιώτης ήρθε με το αριστερό χέρι δεμένο και σε νάρθηκα, καθώς δεν είχε ξεπεράσει τα τραύματά του, κακώσεις και ρήξη συνδέσμου, από τα δύο απανωτά χτυπήματα που δέχθηκε από αστυνομικό με γκλομπ λίγο πριν τη σύλληψη.

Ερώτηση: Κατά τη διάρκεια της παραμονής σας στη ΓΑΔΑ και στο διάστημα που ακολούθησε έγιναν μια σειρά από κινήσεις αλληλεγγύης: πορείες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, συγκεντρώσεις στη ΓΑΔΑ και στα δικαστήρια, αποφάσεις σωματείων, συλλόγων κ.ά. Είχατε ενημέρωση για αυτές και πώς σας επηρέασαν;

Παναγιώτης: Για τις περισσότερες από τις κινήσεις αυτές νομίζω πως ενημερωθήκαμε. Αρχικά, τις βλέπαμε και τις ακούγαμε ή ενημερωνόμασταν από τα κινητά. Όταν βγήκαμε, τις βλέπαμε στα ΜΜΕ και μέσω e-mail που δεχτήκαμε. Γενικά, θέλω να πω ότι ψυχολογικά με έσωσε αυτή η αλληλεγγύη. Ειλικρινά αν ήξερα ότι δεν υπήρχε κόσμος απ’έξω, δεν ξέρω τι θα έκανα από τη στεναχώρια μου. Σε κάποιες φάσεις ήμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση και μέχρι να μάθω ότι είχαν συλληφθεί κι άλλοι συμφοιτητές μου αναρωτιόμουν τι συνέβη, αν είχα κάνει κάτι λάθος-ήμουν πολύ τρομαγμένος. Ψυχολογικά τουλάχιστον, η όλη φάση της αλληλεγγύης ήταν σωτήρια.

Δήμητρα: Και για μένα έπαιξε μεγάλο ρόλο. Όταν ήμασταν στα δικαστήρια, στον εισαγγελέα ακούγαμε συνθήματα όπως «Λευτεριά στους συλληφθέντες» και «Κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές» και νιώθαμε ότι τα έλεγαν για μας. Καθώς περνούσαμε την όλη διαδικασία μαθαίναμε ότι στη Θεσσαλονίκη γινόταν πορεία με τους διαδηλωτές να σηκώνουν τα χέρια ψηλά φωνάζοντας «Συλλάβετέ μας-είμαστε όλοι συμμορίτες» και νιώθαμε ότι υπάρχει κόσμος που μας στηρίζει, ότι είμαστε ένα με όλον αυτόν τον κόσμο. Αυτό ήταν πολύ ενθαρρυντικό γιατί εκείνη τη στιγμή εμείς ζούσαμε ό,τι πιο χοντρό και δύσκολο, μια εμπειρία πρωτόγνωρη για όλους μας.

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι θα έχουν επίπτωση στην έκβαση της δίκης;

Δ: Από την πρώτη στιγμή, οι δράσεις αυτές έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη γνωστοποίηση του όλου ζητήματος και στην αντιστροφή του κλίματος που είχαν καλλιεργήσει τα ΜΜΕ. Ο κόσμος κατάλαβε ότι οι συλληφθέντες δεν ήταν οι «ταραξίες», «κουκουλοφόροι» και ξέρω’γω τι άλλο παρουσιαζόταν ως τότε.

Π: Η επίδραση βέβαια δεν ήταν στη μορφή ότι ακούστηκε ένα σύνθημα και άλλαξε στάση ο εισαγγελέας, αλλά ότι συνολικά ασκήθηκε και ασκείται μια πίεση που προέρχεται από όλον τον κόσμο και θα παίξει σίγουρα ρόλο στην απόφαση.

Ερώτηση: Ποιες πιστεύετε ότι θα είναι οι επιπτώσεις όλων αυτών που ζήσατε στη συμμετοχή σας στο κίνημα;

Δ: Εγώ συμμετείχα στους αγώνες ήδη από το σχολείο και παρά τις εξετάσεις και την πίεση της Γ’ Λυκείου κατέβαινα στις τοπικές πορείες το Μάη-Ιούνη και συζητούσα πολύ το ζήτημα με συμμαθητές, ειδικά με αφορμή τις κινήσεις ενημέρωσης που γίνονταν. Μπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο, συμμετείχα πάντα στις Γενικές Συνελεύσεις, στήριζα τις καταλήψεις, τις πορείες, τις εξορμήσεις ενημέρωσης του κόσμου σε γειτονιές και χώρους δουλειάς. Το σκηνικό που έζησα όχι μόνο δεν θα με αποτρέψει από τη συνέχεια του αγώνα, αλλά με έχει πεισμώσει. Ξέρουμε ότι πολιτικά έχουμε δίκιο γιατί βλέπουμε ότι αφού μας χτυπάνε, μας φοβούνται. Απλά, όταν βρίσκομαι πλέον σε πορεία έχω ένα άγχος να μην τα ξαναζήσω όλα αυτά. Αυτό δεν σημαίνει ότι η όλη εμπειρία έστειλε κάποιον από μας σπίτι του-αντίθετα, όλοι μιλήσαμε στις Γενικές Συνελεύσεις μας για την καταστολή που περάσαμε εστιάζοντας βέβαια στον πολιτικό χαρακτήρα που είχε η επίθεση που δεχθήκαμε ως κομμάτι της συνολικής επίθεσης που δέχονται τα δικαιώματά μας.

Π: Από την πλευρά μου, μπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο δεν είχα ιδιαίτερους πολιτικούς προβληματισμούς. Η κατάσταση όμως με έκανε να αναρωτηθώ για πολλά ζητήματα και ήθελα να κάνω πολλά πράγματα στη σχολή μου οπότε αποφάσισα να οργανώσω τον αγώνα μου συμμετέχοντας σ’ ένα ανεξάρτητο σχήμα της σχολής.. Στο περσινό κίνημα, συμμετείχα πολύ ενεργά σε όλες τις δράσεις και μάλιστα έπαιξα και σ’ενα θεατρικό που κάναμε στην Καμάρα με θέμα το νόμο-πλαίσιο. Συνολικά, ο Μάης-Ιούνης ήταν μια φανταστική εμπειρία που θέλαμε να ξαναζήσουμε, εφόσον βέβαια υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες. Έτσι, όταν άνοιξε το ζήτημα του άρθρου 16 κάναμε μια συνέλευση στην οποία ο κόσμος διέλυσε πανυγηρικά τις όποιες αμφιβολίες είχα προσωπικά και ξεκινήσαμε δυναμικά την κατάληψη. Η συνέχεια έδειξε ότι η συμμετοχή ήταν τεράστια, αφού ακόμα και μετά από μια μικρή ύφεση, έγινε ένα μπαμ και η κατάληψη, οι εξορμήσεις κτλ. γέμισαν συμφοιτητές. Όταν δε έγιναν οι συλλήψεις, ήταν συγκινητικό το πόσα τηλεφωνήματα δεχτήκαμε από την πρώτη μέρα από όλα τα παιδιά στη σχολή-ακόμα και μερικοί ΔΑΠίτες μας πήραν! Συνολικά, το σκηνικό έδωσε νέα πνοή στην κατάληψη. Για μένα προσωπικά, δεν μπορώ να πω ότι δεν τρόμαξα από τα γεγονότα. Σίγουρα θα πηγαίνω στις πορείες πιο προσεκτικά. Έχω σκεφτεί πολλά πράγματα αυτές τις μέρες για το πώς πρέπει να οργανώνεται μια πορεία, για το αν ήταν χρήσιμος αυτός ο πιο «επιθετικός» χαρακτήρας που επιδιώξανε κάποιοι να πάρει και διάφορα άλλα. Στις τελευταίες πορείες δεν κατάφερα να πάω λόγω του τραυματισμού μου, αλλά γενικά θεωρώ ότι πλέον πρέπει να οργανωθούμε ακόμα περισσότερο γιατί αυτό που τρόμαξε την κυβέρνηση ήταν η μαζικότητα του κόσμου. Σε προσωπικό επίπεδο, θα συνεχίσω τη δράση ακόμα πιο αποφασιστικά και μέσα στη σχολή γιατί πιστεύω ότι πρέπει να κινητοποιηθεί όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος, ακόμα και το 100% των φοιτητών αν είναι δυνατό.

Ερώτηση: Από την πορεία στις 8 του Μάρτη αλλά και από τις υπόλοιπες στις οποίες έχετε πάει, έχετε βγάλει κάποια συμπεράσματα σχετικά με την οργάνωση και τη στάση μιας πορείας;

Δ: Γενικά χρειάζεται να έχουμε πάντα στο νου μας την περιφρούρηση. Όχι μόνο τις μπροστινές αλυσίδες αλλά και τις πλαϊνές και βέβαια στο εσωτερικό του μπλοκ. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να φτάσουμε έξω από τη Βουλή για να κάνουμε αλυσίδες γιατί δεν ξέρουμε σε ποιο σημείο της πορείας μπορεί να χτυπηθούμε από την αστυνομία. Η πρόσφατη εμπειρία μας έδειξε ότι τα δακρυγόνα μπορεί να πέσουν ακόμα και στο κέντρο ενός μπλοκ και ότι αν αυτό διαλυθεί, η αστυνομία μπορεί πολύ πιο εύκολα να χτυπήσει τους διαδηλωτές και να κάνει συλλήψεις.

Π: Όσον αφορά την περιφρούρηση, επειδή έχω συμμετάσχει πολλές φορές σε αυτή, πιστεύω ότι χρειάζεται καλύτερη οργάνωση. Πρέπει όλος ο κόσμος να βρίσκεται μέσα στα μπλοκ και πρέπει στο εσωτερικό να γίνονται αλυσίδες. Μπορεί το ανέμελο περπάτημα να δίνει μια αίσθηση χαλαρότητας, στην πραγματικότητα όμως απαιτείται πολύ καλή οργάνωση και ενημέρωση των διαδηλωτών για να αντιμετωπιστεί ο πανικός που συμβαίνει όταν πέφτει το δακρυγόνο και αρχίζουν κάποιοι να τρέχουν από δω κι από κει. Ως Χημικοί Μηχανικοί συμμέτεχουμε πάντα στην περιφρούρηση αλλά πάμε προετοιμασμένοι: έχουμε σειρά, ξέρουμε πού θα μαζευτούμε σε περίπτωση που γίνει κάτι και διαλυθούμε και διάφορα άλλα. Αυτό θα πρέπει να γίνεται σε όλο το μήκος της πορείας. Το άλλο μεγάλο ζήτημα είναι η ενημέρωση. Πρέπει να φροντίζουμε να γνωρίζουν όλοι τα βασικά νομικά ζητήματα, τι μπορείς να έχεις μαζί σου και τι όχι, γιατί δεν πρέπει να κουβαλάς τσάντα στην πορεία κτλ.

Δ: Θέλω να τονίσω κι εγώ τη σημασία της σωστής ενημέρωσης και προετοιμασίας. Ειδικά για τους φοιτητές και τους σπουδαστές που βρίσκονται εκτός Αθήνας όπου οι πορείες δεν δέχονται με την ίδια ένταση την κρατική καταστολή, υπάρχουν ζητήματα άγνωστα. Μου έλεγαν πέρσι παιδιά που κατέβαιναν για πρώτη φορά σε πανελλαδική πορεία στην Αθήνα ότι όταν ακούστηκε «αλυσίδες-αλυσίδες», δεν καταλάβαιναν τι έπρεπε να κάνουν! Και βέβαια πρέπει να γίνεται σωστή προετοιμασία για να ξέρουν όλοι πώς να αντιμετωπίσουν μια προσαγωγή ή μια σύλληψη, τι πρέπει να πουν-και ειδικά να μην πουν-στην ασφάλεια, στον εισαγγελέα, στο δικαστήριο. Παρεπιπτόντως, επειδή γίνεται και μια συζήτηση για τους κουκουλοφόρους, τα μπάχαλα και τις συγκρούσεις, πιστεύω ότι πολιτικά, ο πετροπόλεμος για παράδειγμα δεν έχει να προσφέρει τίποτα στο κίνημα-το αντίθετο μάλιστα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα «δώσεις» κάποιον στην αστυνομία όταν πάει να γίνει σύλληψη. Το θέμα είναι να μην επιτρέψεις από την αρχή να υπάρξουν τέτοια φαινόμενα. Στο θέμα των συγκρούσεων, η άποψή μου είναι ότι η σύγκρουση δεν έχει νόημα ως συμβολική, αλλά μόνο αν έχει ένα σαφή στόχο, έχει συζητηθεί διεξοδικά, συμφωνηθεί και οργανωθεί και άρα έχει και τους αναγκαίους όρους μαζικότητας και τους συσχετισμούς. Από το να γίνει κάτι γνωρίζοντας ότι αμέσως μετά θα διαλυθεί η πορεία, καλύτερα να μη γίνει.

Ερώτηση: Κατά την άποψή σας, γιατί χτυπήθηκε η πορεία της 8ης Μάρτη;

Π: Πιστεύω ότι το χτύπημα ήταν καθαρά πολιτικό. Πολλές φορές έχουν γίνει βλακείες αλλά δεν έχει γίνει αντίστοιχο χτύπημα. Το κίνημα έφτασε την πολιτική αντιπαράθεση σε τέτοιο σημείο, κατεβάζοντας τόσες χιλιάδες κόσμου στο δρόμο, που η κυβέρνηση δεν μπορούσε παρά να προσπαθήσει να το καταστείλει. Επιπλέον, ο τηλεκανιβαλισμός των ΜΜΕ πίεζε στο να γίνουν συλλήψεις οπότε η κυβέρνηση προσπάθησε να φανεί σαν ο σωτήρας των καλών και πανάγαθων ΔΑΠιτών που ενοχλούνται από τις «μειοψηφίες» στα Πανεπιστήμια. Το βασικό ήταν να τρομάξει ο κόσμος και να σταματήσει τον αγώνα. Όμως, την πατήσανε!

Δ: Το χτύπημα ήταν σαφής πολιτική εντολή με σκοπό τη διάλυση της πορείας. Χτυπήσανε συγκεκριμένα φοιτητικά μπλοκ και όχι τα μεμονωμένα άτομα που έκαναν τα μπάχαλα. Τα ΜΜΕ επίσης βοήθησαν στην προετοιμασία των γεγονότων αυτών, προσπαθώντας να στρέψουν τον κόσμο έξω από τις σχολές ενάντια στο φοιτητικό κίνημα. Ακόμα όμως και οι αντιδράσεις των απλών ανθρώπων όταν για παράδειγμα στο λεωφορείο κάνουμε μια κουβέντα για την πορεία δείχνουν ότι παρόλο που ο κόσμος δεν μπορεί να ενημερωθεί από τα ΜΜΕ, βρίσκεται κοντά μας και μας στηρίζει.

Ερώτηση: Για το τέλος, ποια θεωρείται ότι πρέπει να είναι η συνέχεια για το κίνημα στη φάση που βρισκόμαστε;

Π: Προσωπικά, πιστεύω ότι το κρίσιμο στη φάση αυτή είναι να μείνει ο κόσμος στον αγώνα. Για να γίνει αυτό, ίσως χρειαστεί δυστυχώς να σταματήσουν οι καταλήψεις προκειμένου μην χαθούν άλλες εξεταστικές. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η δράση ενάντια στο νόμο-πλαίσιο αλλά και σε κάθε ζήτημα που θίγει τα δικαιώματά μας πρέπει να συνεχιστεί με σκοπό να ενεργοποιείται και να πολιτικοποιείται όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος στις σχολές. Από την άλλη, δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να σταματήσει η προσπάθεια ενημέρωσης και ανοίγματος στο λαό για τα φοιτητικά ζητήματα καθώς η στήριξή του είναι πολύ κρίσιμη.

Δ: Εγώ θέλω να τονίσω ότι η αντίληψη που συνδέει την ένταση του αγώνα αναγκαστικά με το πλήθος των καταλήψεων είναι λάθος. Η κατάληψη είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο πάλης αλλά δεν είναι φετίχ. Για μένα μία πολύ μαζική πορεία έχει μεγαλύτερη δυναμική από μια άτονη κατάληψη. Τα ΜΜΕ χρησιμοποιούν την ύφεση που παρτηρείται στις καταλήψεις τελευταία για να μιλήσουν για αποκλιμάκωση αλλά αυτή η προσέγγιση είναι άδικη για όλους όσους ήταν στις τελευταίες πορείες. Όσον αφορά το ζήτημα της εξεταστικής, προσωπικά νομίζω ότι πρέπει να βλέπουμε τα ζητήματα πολιτικά και επομένως να είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε ένα προσωπικό τίμημα για να πάμε μπροστά ένα κοινωνικό ζήτημα.