Πέμπτη, 24 Απριλίου 2008

Μεταναστεύω...see you at panayiotakis.blogspot.com

Την κάνω λοιπόν με ανάλαφρους δρασκελισμούς γεμάτους χαρά, αφού ως γνωστόν βαριέμαι εύκολα τα ίδια και τα ίδια.

Έτσι λοιπόν μετά από ελάχιστη σκέψη αποφάσισα να πάω στο:

panayiotakis.blogspot.com

Οπότε σας περιμένω όλους εκεί!

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2008

It's all greek to me...

Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες...

Το είχε ο Κωστής στο msn, στην αρχή δεν έδωσα πολύ σημασία όμως τελικά με εκφράζει.

Ρομαντικός, γραφικός, ονειροπόλος...???

Δεν ξέρω, πάντως εκτός του καθημερινού. Δεν με γεμίζει ρε παιδιά αυτή η καθημερινότητα, σας βαριέμαι πολύ συχνά. Αλλά τι να κάνω?

Ίσως γι' αυτό να μου αρέσει τόσο η νύχτα και γενικά αυτή η αίσθηση του μυστηρίου.

Πέρασε λοιπον και η προεκλογική εποχή, πλέον δεν παίζετε μουσική στη σχολή ούτε ποζάρετε σαν κυβερνητικοί εκπρόσωποι, που χαθήκατε?

Μόνο για τα κουκιά?Πολύ ρηχό, με εκνευρίζει η λογική σας, αλλά με προβληματίζει που σας στηρίζει τόσος κόσμος.

Και αυτή η πόλη με τρελαίνει...κάποιες φορές απορώ, πόσα μαγαζιά ακόμα χωράει?

Κανένα πάρκο ρε παιδιά, ένα άλσος, μια μουσική σκηνή για τα πειραματικα συγκροτήματα, κάτι άλλο, κάτι που να μην αποφέρει κέρδη απλά χαρά.

"Δεν αλλάζει ο κόσμος Παναγιωτάκη", "Όλοι κοιτάνε την πάρτη τους"...Τότε δεν χωράω εδώ, δεν με νοιάζει μόνο η πάρτη μου, βαριέμαι τους έντονους ρυθμούς ζωής, βαριέμαι την απομόνωση, βαριέμαι τα σινιέ μαγαζιά με πόρτα και μουσική μπουζουκιών και τους τύπους με ξυρισμένο στέρνο, γυαλιστερά εφαρμοστά επώνυμα μπλουζάκια και τεράστια γυαλιά ηλίου μέσα στην νύχτα.
Τι μας τα λες τώρα? Ειλικρινά δεν ξέρω, τελευταία το μπλόγκ είναι κάτι σαν ψυχαναλυτής, τα λέω και ξεδίνω.

Ευτυχώς τελευταία έχω και την κιθαρίτσα μου. Έχω και τους φίλους μου και γενικά κάποια σταθερά πράγματα στη καθημερινότητα μου εδώ στη Θεσσαλονίκη.

Καμιά βολτίτσα στα στέκια εδώ στη Θεσσαλονίκη τα βράδια(Ρέζιντεντς, Τρυποκάρυδος, Λούκι Λούκ, Μπερλίν, Ζενίθ)
Φαγητό στο ταβερνάκι του τρελού τυπάκου εδώ απέναντι, ονόματι "Πλάτανος".

Γενικά ψιλοκλασσικός φοιτητάριος, αλλά και πάλι τα αναλύω πολύ όλα.
Ίσως γι 'αυτό βαριέμαι εύκολα, τα αναλύω τόσο που με απογοητεύουν και τα μπουχτίζω.
ΠΟΔΗΛΑΤΟ
πήγα το προηγούμενο Σάββατο στην ποδηλατοπορεία, ήταν η πρώτη μου πορεία μετά την φυλακή.
Να είμαι ειλικρινής δεν πήγα τόσο για να διαμαρτυρηθώ για την παραλιακή. Πήγα για να νιώσω λίγο τον παλμό και να προπαγανδίσω το ΠΟΔΗΛΑΤΟ σαν μέσο μεταφοράς.
Όμορφα ήταν, ο κόσμος μας έβλεπε και χαμογελούσε, κάποιοι χειροκρότησαν...γενικά θετικές αντιδράσεις.


Είναι άλλη η κουλτούρα του ποδηλάτου, αργεί να έρθει στη χώρα μας. Εγώ πάντως έχω ψήσει πολύ κόσμο να πάρει ποδήλατο...
ΑΛΛΑ κύριε δήμαρχε ΚΑΜΙΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟΛΩΡΙΔΑ??????
Πως δεν με έχουν πατήσει ακόμα ,απορώ!!

Πολλά είχα να σας πώ, αλλά στο επόμενο post.

Κάθομαι εδώ καμιά ώρα και γράφω υπό τους ήχους των Active Member...Σε λίγο ξημερώνει, άντε να κοιμηθώ κανένα 5ωρο να πάω στη σχολή μετα.

ααα...μην ξεχάσω, Στο νέο τεύχος του "ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ" ΈΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΕΓΏ ΕΝΑ ΑΡΘΡΑΚΙ!

Τα λέμε σύντομα...

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008

Πάει καιρός...(Φοργκίβεν)


3 πάει η ώρα...

έχω να κάνω και μια αναφορά για τα εργαστήρια Φυσικής Χημείας(Πολύ δύσκολα εργαστήρια!), αλλά δεν μπορώ να ηρεμήσω.

Ξέρετε υπάρχουν στιγμές που λές...καλά μήπως είμαι τρελός? Πάει καλά ο κόσμος? Τι τρέχει γύρω μου?

Κάθομαι λοιπόν στο λάπτοπ(τι να κάνω φοιτητής είμαι) και λέω να αρχίσω να γράφω στο ιστολόγιο μου και να κράζω, πρόσωπα και καταστάσεις...
Μετά το ξανασκέφτομαι και λέω "Και?τι νόημα έχει?" οπότε λοιπόν θα προσπαθήσω να κάνω μιαν ελαφρά κριτική στα όσα πρέπει να αντιπαλέψω κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ.

Τι να πρωτοπώ ο Μακεδών(από Νευροκόπι Δράμας παρακαλώ!)...
ας αρχίσω από τα μικρά...

Κλασσικά πράγματα, πήγα να δώσω το παρόν στην αστυνομία,όπως κάθε μήνα εδώ και σχεδόν 9 μήνες.
Οκ, είπαμε συνεχίζω να διώκομαι άδικα και με τρόπο που με προσβάλει σαν προσωπικότητα και σαν πολίτη της χώρας. Είπαμε πρέπει να αποδείξω πως δεν είμαι ελέφαντας(ναι ναι έχω πάρει κιλάκια)...

Αλλά έλεος, φερθείτε μου με λίγο σεβασμό, αν όχι ανάλογο αυτού που σας δείχνω, τουλάχιστον τον ελάχιστο απαιτούμενο. Δεν γίνεται να έρχομαι και να με περιπαίζεται, λέγοντας μου να έρχομαι σε ώρες δημοσίων υπηρεσιών και όχι Σαββατοκύριακα...να με αφήνεται να περιμένω έξω σαν μην πω τι και μετά να έρχομαι την επόμενη και να μου κάνετε και κύρηγμα με ειρωνικό ύφος!!

ΈΛΕΟΣ...σεβαστείτε και λίγο την ύπαρξη του πολίτη!

Τέλοσπάντων...δεν θα το κάνω άλλο θέμα.

Μετά...για το νέο θέμα...το Ντόπινγκ.

Έλεος...κάνουνε όλοι λες και τώρα το ακούνε για πρώτη φορά!Όποιος ασχολείται με τον πρωταθλητισμό τα ξέρει αυτά από την αρχή!

ΔΥΣΥΧΩΣ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΔΑΝΙΚΑ!!!...Μόνο τα φράγκα και το θέαμα πλέον!!!τι να πω μάλλον μας αξίζει ο εξευτελισμός, το επιλέξαμε!

Και αυτό το θέμα το θεωρώ σχετικά ανούσιο!

Τέλος και το σημαντικότερο!!!

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.

Τι να πρωτοπώ???
Κατ'αρχάς απογοητεύτηκα που είδα διαφημίσεις την ΠΚΣ και της ΑΡ.ΕΝ. στο facebook και στο msn messenger...

Έλεος ρε παιδιά...μην πέφτετε στο λούκι...όσοι ενδιαφέρονται πραγματικά και ασχολούνται θα μάθουν και αν κρίνουν σωστό θα σας ψηφίσουν...μην γίνεται οι αριστεροί Δαπίτες!!!!

Έτσι λοιπόν φέτος πρώτη φορά κάθισα και παρακολούθησα και συμμετείχα στην διαδικασία των φοιτητικών εκλογών. Πάντα ενδιαφερόμουν αλλά ποτέ δεν είχα κάτσει όλη μέρα.

ΤΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΠΩ?

Κατ'αρχήν να δηλώσω πως δεν είμαι ενάντια στις φοιτητικές εκλογές(συμμετείχα κιόλας), απλά θεωρώ πως όπως τις κατάντησαν κάποιοι δεν μπορούν πλέον να αλλάξουν πολλά πράγματα!

Πρώτα Πρώτα,
προς αυτούς που έκαναν τους βανδαλισμούς στην κτηνιατρική...ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΡΕ...ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΘΕ, ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΙΣΤΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ, ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΑ ΑΤΟΜΑ.
ΟΛΟΚΛΗΡΟΙ ΜΑΝΤΡΑΧΑΛΟΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΣΘΕ ΣΑΝ 15ΧΡΟΝΑ!
ΕΛΕΟΣ...αλλά φαίνεται ποιοι είναι οι μικρόμυαλοι...τι να πω απλά απαξιώ!!!

Δεύτερον,
Συγχαρητήρια στην ΠΚΣ και την ΠΑΣΠ χημικών μηχανικών που ανέβηκαν.
ΑΛΛΑ
ρε γαμώτο τι αηδία είναι αυτή με τις αφοίσες και τα υβριστικά συνθήματα...
εντάξει από τους γαλάζιους, αλλά και σας??

Πάλι καλά...η Πασπ δεν απαντούσε στις βρισιές της Δαπ...
Η ΠΚΣ σε κάποιες φάσεις ξέφυγε...αλλά δικαιολογώ μερικώς, ΑΦΟΥ ΟΙ ΔΑΠΙΤΕΣ ΟΛΟ ΒΡΙΖΑΝΕ!!!

Απογοητεύθηκα...
άτομα τα οποία δεν έχουν πατήσει στην σχολή ήρθαν να ψηφίσουν...ΕΛΕΟΣ ρε αδελφέ...εσύ δεν ξέρεις τον όροφο μας καλά καλά και θες να ρίξεις το κουκί?????


Τι να πω...οι κυανοί φέρανε να ψηφίσουν κάτι άτομα ξεχασμένα από το θεό!!!κάτι τύποι 10+ έτος που δεν έχουν ουδεμία επαφή...γκριζομάληδες γιάπηδες με το χαρακτηριστικό υφάκι της 1ης δύναμης!!!


Στη διάρκεια της καταμέτρησης...είπαμε...τα κλασσικά χαζά συνθήματα!!

ΑΛΛΑ...ώπα...


(Λογοκρίθηκε από εμένα...ίσως να μην πρέπει να τα δημοσιεύουμε όλα.

Ευχαριστώ ρε που φέρθηκες πάνω απ'όλα ανθρώπινα, και εγώ έπρεπε τότε να σε υποστηρίξω...τσάμπα την πλήρωσες)

Αν αυτός είναι ο πολιτικός πολιτισμός και η πρόταση σας,...αν γι αυτή την συμπεριφορά και την λογική σας ψήφισαν 98 χημικοί μηχανικοί...(εδώ είναι γενικά...οπότε δεν το κόβω)

ΧΑΡΙΣΜΑ ΣΑΣ ΟΛΑ...στην πολιτική υποκουλτούρα έγω δεν συμμετέχω!!!

Και ας μην αναφερθώ στην συμπλοκή ΔΑΠ-ΠΚΣ αργότερα!!

Κλείνωντας...
Ελπίζω να μην κούρασα. Απλά ξέρετε τόσο καιρό πίστευα πως ήταν αλλιώς η διαδικασία!

Τελικά κάποιοι ζούνε για τις εκλογές και η καθημερινότητα του φοιτητή τους είναι απλά αδιάφορη!!!
Στην υποκουλτούρα της ψηφοθηρίας θα μας βρείτε απέναντι...στην κουλτούρα της συζήτησης και της συλλογικής λήψης αποφάσεων!


ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ!
Ελπίζω να ξαναπατήσετε στη σχολή παιδιά...πριν τις επόμενες εκλογές!!!

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2008

Ανέκδοτον, δια τους κομμουνιστάς!!


Πεθαίνει ο Λένιν

Θεός: Τι να τον κάνουμε αυτόν? Έκανε και καλά, έκανε και κακά.

Διάβολος: Τον μοιραζόμαστε? Άστον να ρθει σε μένα πρώτα.

Θεός: Οκ.

Μια βδομάδα μετά:

Θεός: Ρε συ Διάβολε τι νέα, καιρό έχω να σε ακούσω.

Διάβολος: #$@#$@#$@#%^&&%^*^%*#@^#% ρε #$@$@#%@$^#&$%^$* ΠΑΡΤΟΝ ΑΥΤΟΝ ΑΠΟ ΔΩ ΠΕΡΑ!

Θεός: Γιατί κάνεις έτσι, τι συμβαίνει?

Διάβολος: ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΤΡΕΛΑΝΕΙ. Συνδικάτα κάνανε, απεργίες, ζητάνε λιγότερη φωτιά, κάτω το μαστίγιο, ο προλετάριος δαίμονας, ΠΑΡΤΟΝ ΕΙΠΑ.
Θεός: Καλά οκ, πως κάνεις έτσι.

Μια βδομάδα μετά. Δυο βδομάδες μετά. Τρεις μήνες μετά.

Διάβολος: Ρε φίλε Θεέ, τι έγινε τόσον καιρό, που χάθηκες?

Θεός: Πρώτον δεν είμαστε φίλοι αλλά σύντροφοι και δεύτερον δεν υπάρχει Θεός.


Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ γέλαγα κανένα μισάωρο!!!!

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2008

Εξελίξεις με την δίκη...


Σήμερα λοιπόν,
Πρωί πρωί με παίρνει τηλέφωνο ο δικηγόρος μου(ο αξιαγάπητος κ.Αρκούδης).

Μου είπε πως εκδόθηκε το βούλευμα που με παραπέμπει σε δίκη και να πάω από εκεί να με ενημερώσει.

Πήγα λοιπόν, μου είπε τα νέα και μου εξήγησε την κατάσταση.

Ετσι λοιπόν, επειδή δέχθηκα πολλά τηλέφωνα, σας ενημερώνω επ'ακριβώς για το τι έγινε σήμερα:

  1. Αρχικά να ξεκαθαρίσω πως δεν δικάστηκα σήμερα, απλά εκδόθηκε βούλευμα που με παραπέμπει.
  2. Ακόμα το βούλευμα δεν το έχω παραλάβει επίσημα.

Επί του παρόντος δεν έχω να πω κάτι παραπάνω, εκτός του ότι είμαι αθώος και αναμένω την δικαίωσή μου!

Ευχαριστώ ,όλους όσους επικοινώνησαν, για το ενδιαφέρον, σε οποιαδήποτε εξέλιξη θα σας ενημερώσω!

Get up,
stand up,
Stand up for your right!!!

Μην στενοχωριέστε για τίποτα,


η ζωή είναι μικρή για να 'ναι θλιβερή μωρό μου!!

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2008

Εκδήλωση για τις φυλακές ανηλίκων στη Θεσσαλονίκη



Εκδήλωση για τις φυλακές ανηλίκων στη Θεσσαλονίκη


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ


ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ


Η φυλακή δεν δίνει λύση, αντίθετα διογκώνει το πρόβλημα της ανήλικης παραβατικότητας, υπονομεύει κάθε ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον και αποτελεί έγκλημα κατά της κοινωνίας και της ίδιας της προσωπικότητας των ανηλίκων.

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

στη Θεσσαλονίκη

πραγματοποιεί

εκδήλωση – συζήτηση με θέμα


«Ανήλικοι Κρατούμενοι»


Τετάρτη 19 / 03 / 2008

στη Νομική, 2ος όροφος, αίθουσα 212

ώρα 19:00


Κεντρικοί ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι:

  • Γ. Τσιάκαλος, καθ. Παιδαγωγικού ΑΠΘ
  • Κ. Μπαϊρακτάρης, αναπλ. καθ. Κλινικής Ψυχολογίας
  • Σ. Γιοβάνογλου, διδάκτωρ Νομικής, Πρόγραμμα «Δίοδος»
  • Π. Κετίκης, φοιτητής, πρώην κρατούμενος φυλακών ανηλίκων Αυλώνας.

Τη συζήτηση θα προλογίσει και θα συντονίσει μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στη Θεσσαλονίκη.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6974 733668

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2008

Ένα post γεμάτο γκρίνια...


Λοιπόν...συγχωρήστε με που για λίγο θα σταματήσω να είμαι με το χαμόγελο...και που αυτό το post θα είναι ΓΕΜΑΤΟ γκρίνια!!!
Μου την δίνει:
  1. Που προχθές 8/3 κανείς δεν θυμήθηκε πως πέρασε 1 χρόνος από την σύλληψη των 49...ούτε καν οι ίδιοι!!
  2. Που ενώ έχουμε 1002 θέματα...δεν μπορούμε να κάνουμε μια γενική συνέλευση!
  3. Που οι ίδιοι μου οι φίλοι, που όλο συμφωνούν, δεν παρακολουθούν και δεν συμμετέχουν στις συνελεύσεις...ΜΕ ΓΚΡΙΝΙΑ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ!!!
  4. Που λόγω άθλιου προγράμματος μαθημάτων έχω να κάνω δημοσίευση 2 μήνες!!!!!!
  5. Που οι πορείες για το ασφαλιστικό αντί να γίνονται λαοθάλασσες...σταδιακά απομαζικοποιούνται!
  6. Που βλέπω τις πορείες στην Τιβί καθισμένος στον καναπέ...και που κάθε μήνα δίνω παρουσία στο Α/Τ σαν να είμαι κανένας εγκληματίας!!!!!!!
  7. Που δεν μπορώ να πάω Erasmus
  8. Που σε αυτή τη χώρα βγάζουμε νόμους για το αποτέλεσμα και ποτέ δεν κοιτάμε το ΑΙΤΙΟ!!!!
  9. Που το ΚΚΕ δεν αρχίζει να συζητά με τον ΣΥΡΙΖΑ την πιθανότητα σύμπλευσης!
  10. Που παρουσιάζουν τον Τσίπρα σαν TV persona!
  11. Που γίνονται αντισυγκεντρώσεις...από κάτι ψευτοαναρχικούς...και που κάποιοι ανεγκέφαλοι χτυπάνε τον μπακάλη της γειτονιάς που πήγε στο συλλαλητήριο κρατώντας μια Ελληνική σημαία...λέγοντας τον φασίστα!!!ΕΛΕΟΣ ρε παιδιά...δουλειά δεν έχετε άλλη?
  12. Που ειλικρινά...δεν πλέκουμε ένα εγκώμιο στον , ειλικρινά, απίστευτο Ιερώνυμο...που επιτέλους έκανε την εκκλησία να θυμίζει κάτι από πραγματική χριστιανική κοινότητα!!(JERONYMO είσαι ΤΡΟΜΕΡΟΣ)
  13. Που δεν έχει ποδηλατο-λωρίδες ο δρόμος.
  14. Που η πολιτική είναι demode.
  15. Που αντί να προωθούμε την δημοκρατία, βγάζουμε νόμους που φιμώνουν
  16. Που δεν μπορώ να στείλω ένα γράμμα στην κα.Γιαννάκου εκφράζοντας της την αμέριστη συμπαράσταση μου.
  17. Που δεν έχει πάρκα η Θεσσαλονίκη.
  18. Που το Πολυτεχνείο κλειδώνει μετά τις 9.
  19. Που η ΠΑΣΠ και η ΔΑΠ κάνουν πάρτη στα πανεπιστήμια με 6 ΕΥΡΑ είσοδο(η αισχροκέρδεια!!!)
  20. Που δεν έχω γνωρίσει τον Κοροβέση!
  21. Που ο Οδηγητής βγαίνει κάθε μήνα!
  22. Που δεν εξετάζουμε το θέμα της FYROM με την πρέπουσα σοβαρότητα!!
  23. Που δεν υπάρχουν δωρεάν καλλιτεχνικές ενασχολήσεις στο Δήμο Θεσσαλονίκης
  24. Που δεν μπορώ να μάθω δωρεάν Γαλλικά στο ΑΠΘ.
  25. Που οι σοβαροί καθηγητές μένουν στην αφάνεια...και προωθούνται οι...προωθούμενοι
  26. Που δεν μπορώ να φοράω πράσινα σταράκια
  27. Που η Αριστερά είναι ανοργάνωτη.
  28. Που χαράμισα ένα post γκρινιάζοντας, αντί να προσπαθώ να τα αλλάξω.
  29. Που κάθισες και διάβασες τον πόνο μου, αντί να είσαι στους δρόμους, να αγωνίζεσαι και να χαίρεσαι την υπέροχη άνοιξη!!!!
Αυτά με τσαντίζουν τον τελευταίο καιρό...μαζί με πολλά άλλα...απλά διάλεξα τα 30 πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό.
Από δω και πέρα πιό συχνά post!!!!!

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2008

Φωτογραφίες από την πορεία αλληλεγγύης που είχε πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη












Αυτά είναι που έχω καταφέρει να βρώ!!!Υπάρχουν και άλλες...αλλά δεν πειράζει, πιστεύω πως η δύναμη που μου δίνουν αυτές οι εικόνες είναι τεράστια....!!!

Ευχαριστώ για την αλληλεγγύη και την στήριξη, που δεν με ξεχνάτε και που με εμψυχώνεται!!

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2008

Ένα ποίημα...ΓΙΑ ΜΕΝΑ????


εδώ λοιπόν δίνω το link για να διαβάσετε το ποιηματάκι αυτό της κ.Νικολέτα Σαμαρά
με το blog galaziesoptasies.

ιδού η διεύθυνση : http://galaziesoptasies.blogspot.com/2007/06/blog-post_9780.html

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2008

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2008

Συνέντευξη στο Έναυσμα στων αγωνιστικών Κινήσεων, μετά τη σύλληψη των 49.

Σας παραθέτω μια παλιά συνέντευξη την οποία είχα δώσει στη εφημερίδα των Αγωνιστικών Κινήσεων. Εγώ και η Δημητρούλα (η δικηγορίνα) δώσαμε συνέντευξη στον φίλο Αλέξανδρο, στο σπίτι της πολυ-επιστήμονος Κωνσταντίνας.
Πολλά έχουν αλλάξει από τότε στο μυαλό μου, αλλά θεωρώ καλό να την δημοσιεύσω!!

Συνέντευξη του Εναύσματος με τον Παναγιώτη Κ., δευτεροετή στο τμήμα Χημικών Μηχανικών του ΑΠΘ, και τη Δήμητρα Κ., πρωτοετή στο τμήμα Νομικής του ΑΠΘ. Τα παιδιά είναι ανάμεσα στους συλληφθέντες του πανελλαδικού συλλαλητηρίου της 8ης Μάρτη και κατηγορούνται για διατάραξη κοινής ειρήνης, σύσταση εγκληματικής ομάδας και πρόκληση σοβαρής σωματικής βλάβης σε βαθμό πλημμελήματος. Ο Παναγιώτης ήρθε με το αριστερό χέρι δεμένο και σε νάρθηκα, καθώς δεν είχε ξεπεράσει τα τραύματά του, κακώσεις και ρήξη συνδέσμου, από τα δύο απανωτά χτυπήματα που δέχθηκε από αστυνομικό με γκλομπ λίγο πριν τη σύλληψη.

Ερώτηση: Κατά τη διάρκεια της παραμονής σας στη ΓΑΔΑ και στο διάστημα που ακολούθησε έγιναν μια σειρά από κινήσεις αλληλεγγύης: πορείες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, συγκεντρώσεις στη ΓΑΔΑ και στα δικαστήρια, αποφάσεις σωματείων, συλλόγων κ.ά. Είχατε ενημέρωση για αυτές και πώς σας επηρέασαν;

Παναγιώτης: Για τις περισσότερες από τις κινήσεις αυτές νομίζω πως ενημερωθήκαμε. Αρχικά, τις βλέπαμε και τις ακούγαμε ή ενημερωνόμασταν από τα κινητά. Όταν βγήκαμε, τις βλέπαμε στα ΜΜΕ και μέσω e-mail που δεχτήκαμε. Γενικά, θέλω να πω ότι ψυχολογικά με έσωσε αυτή η αλληλεγγύη. Ειλικρινά αν ήξερα ότι δεν υπήρχε κόσμος απ’έξω, δεν ξέρω τι θα έκανα από τη στεναχώρια μου. Σε κάποιες φάσεις ήμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση και μέχρι να μάθω ότι είχαν συλληφθεί κι άλλοι συμφοιτητές μου αναρωτιόμουν τι συνέβη, αν είχα κάνει κάτι λάθος-ήμουν πολύ τρομαγμένος. Ψυχολογικά τουλάχιστον, η όλη φάση της αλληλεγγύης ήταν σωτήρια.

Δήμητρα: Και για μένα έπαιξε μεγάλο ρόλο. Όταν ήμασταν στα δικαστήρια, στον εισαγγελέα ακούγαμε συνθήματα όπως «Λευτεριά στους συλληφθέντες» και «Κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές» και νιώθαμε ότι τα έλεγαν για μας. Καθώς περνούσαμε την όλη διαδικασία μαθαίναμε ότι στη Θεσσαλονίκη γινόταν πορεία με τους διαδηλωτές να σηκώνουν τα χέρια ψηλά φωνάζοντας «Συλλάβετέ μας-είμαστε όλοι συμμορίτες» και νιώθαμε ότι υπάρχει κόσμος που μας στηρίζει, ότι είμαστε ένα με όλον αυτόν τον κόσμο. Αυτό ήταν πολύ ενθαρρυντικό γιατί εκείνη τη στιγμή εμείς ζούσαμε ό,τι πιο χοντρό και δύσκολο, μια εμπειρία πρωτόγνωρη για όλους μας.

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι θα έχουν επίπτωση στην έκβαση της δίκης;

Δ: Από την πρώτη στιγμή, οι δράσεις αυτές έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη γνωστοποίηση του όλου ζητήματος και στην αντιστροφή του κλίματος που είχαν καλλιεργήσει τα ΜΜΕ. Ο κόσμος κατάλαβε ότι οι συλληφθέντες δεν ήταν οι «ταραξίες», «κουκουλοφόροι» και ξέρω’γω τι άλλο παρουσιαζόταν ως τότε.

Π: Η επίδραση βέβαια δεν ήταν στη μορφή ότι ακούστηκε ένα σύνθημα και άλλαξε στάση ο εισαγγελέας, αλλά ότι συνολικά ασκήθηκε και ασκείται μια πίεση που προέρχεται από όλον τον κόσμο και θα παίξει σίγουρα ρόλο στην απόφαση.

Ερώτηση: Ποιες πιστεύετε ότι θα είναι οι επιπτώσεις όλων αυτών που ζήσατε στη συμμετοχή σας στο κίνημα;

Δ: Εγώ συμμετείχα στους αγώνες ήδη από το σχολείο και παρά τις εξετάσεις και την πίεση της Γ’ Λυκείου κατέβαινα στις τοπικές πορείες το Μάη-Ιούνη και συζητούσα πολύ το ζήτημα με συμμαθητές, ειδικά με αφορμή τις κινήσεις ενημέρωσης που γίνονταν. Μπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο, συμμετείχα πάντα στις Γενικές Συνελεύσεις, στήριζα τις καταλήψεις, τις πορείες, τις εξορμήσεις ενημέρωσης του κόσμου σε γειτονιές και χώρους δουλειάς. Το σκηνικό που έζησα όχι μόνο δεν θα με αποτρέψει από τη συνέχεια του αγώνα, αλλά με έχει πεισμώσει. Ξέρουμε ότι πολιτικά έχουμε δίκιο γιατί βλέπουμε ότι αφού μας χτυπάνε, μας φοβούνται. Απλά, όταν βρίσκομαι πλέον σε πορεία έχω ένα άγχος να μην τα ξαναζήσω όλα αυτά. Αυτό δεν σημαίνει ότι η όλη εμπειρία έστειλε κάποιον από μας σπίτι του-αντίθετα, όλοι μιλήσαμε στις Γενικές Συνελεύσεις μας για την καταστολή που περάσαμε εστιάζοντας βέβαια στον πολιτικό χαρακτήρα που είχε η επίθεση που δεχθήκαμε ως κομμάτι της συνολικής επίθεσης που δέχονται τα δικαιώματά μας.

Π: Από την πλευρά μου, μπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο δεν είχα ιδιαίτερους πολιτικούς προβληματισμούς. Η κατάσταση όμως με έκανε να αναρωτηθώ για πολλά ζητήματα και ήθελα να κάνω πολλά πράγματα στη σχολή μου οπότε αποφάσισα να οργανώσω τον αγώνα μου συμμετέχοντας σ’ ένα ανεξάρτητο σχήμα της σχολής.. Στο περσινό κίνημα, συμμετείχα πολύ ενεργά σε όλες τις δράσεις και μάλιστα έπαιξα και σ’ενα θεατρικό που κάναμε στην Καμάρα με θέμα το νόμο-πλαίσιο. Συνολικά, ο Μάης-Ιούνης ήταν μια φανταστική εμπειρία που θέλαμε να ξαναζήσουμε, εφόσον βέβαια υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες. Έτσι, όταν άνοιξε το ζήτημα του άρθρου 16 κάναμε μια συνέλευση στην οποία ο κόσμος διέλυσε πανυγηρικά τις όποιες αμφιβολίες είχα προσωπικά και ξεκινήσαμε δυναμικά την κατάληψη. Η συνέχεια έδειξε ότι η συμμετοχή ήταν τεράστια, αφού ακόμα και μετά από μια μικρή ύφεση, έγινε ένα μπαμ και η κατάληψη, οι εξορμήσεις κτλ. γέμισαν συμφοιτητές. Όταν δε έγιναν οι συλλήψεις, ήταν συγκινητικό το πόσα τηλεφωνήματα δεχτήκαμε από την πρώτη μέρα από όλα τα παιδιά στη σχολή-ακόμα και μερικοί ΔΑΠίτες μας πήραν! Συνολικά, το σκηνικό έδωσε νέα πνοή στην κατάληψη. Για μένα προσωπικά, δεν μπορώ να πω ότι δεν τρόμαξα από τα γεγονότα. Σίγουρα θα πηγαίνω στις πορείες πιο προσεκτικά. Έχω σκεφτεί πολλά πράγματα αυτές τις μέρες για το πώς πρέπει να οργανώνεται μια πορεία, για το αν ήταν χρήσιμος αυτός ο πιο «επιθετικός» χαρακτήρας που επιδιώξανε κάποιοι να πάρει και διάφορα άλλα. Στις τελευταίες πορείες δεν κατάφερα να πάω λόγω του τραυματισμού μου, αλλά γενικά θεωρώ ότι πλέον πρέπει να οργανωθούμε ακόμα περισσότερο γιατί αυτό που τρόμαξε την κυβέρνηση ήταν η μαζικότητα του κόσμου. Σε προσωπικό επίπεδο, θα συνεχίσω τη δράση ακόμα πιο αποφασιστικά και μέσα στη σχολή γιατί πιστεύω ότι πρέπει να κινητοποιηθεί όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος, ακόμα και το 100% των φοιτητών αν είναι δυνατό.

Ερώτηση: Από την πορεία στις 8 του Μάρτη αλλά και από τις υπόλοιπες στις οποίες έχετε πάει, έχετε βγάλει κάποια συμπεράσματα σχετικά με την οργάνωση και τη στάση μιας πορείας;

Δ: Γενικά χρειάζεται να έχουμε πάντα στο νου μας την περιφρούρηση. Όχι μόνο τις μπροστινές αλυσίδες αλλά και τις πλαϊνές και βέβαια στο εσωτερικό του μπλοκ. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να φτάσουμε έξω από τη Βουλή για να κάνουμε αλυσίδες γιατί δεν ξέρουμε σε ποιο σημείο της πορείας μπορεί να χτυπηθούμε από την αστυνομία. Η πρόσφατη εμπειρία μας έδειξε ότι τα δακρυγόνα μπορεί να πέσουν ακόμα και στο κέντρο ενός μπλοκ και ότι αν αυτό διαλυθεί, η αστυνομία μπορεί πολύ πιο εύκολα να χτυπήσει τους διαδηλωτές και να κάνει συλλήψεις.

Π: Όσον αφορά την περιφρούρηση, επειδή έχω συμμετάσχει πολλές φορές σε αυτή, πιστεύω ότι χρειάζεται καλύτερη οργάνωση. Πρέπει όλος ο κόσμος να βρίσκεται μέσα στα μπλοκ και πρέπει στο εσωτερικό να γίνονται αλυσίδες. Μπορεί το ανέμελο περπάτημα να δίνει μια αίσθηση χαλαρότητας, στην πραγματικότητα όμως απαιτείται πολύ καλή οργάνωση και ενημέρωση των διαδηλωτών για να αντιμετωπιστεί ο πανικός που συμβαίνει όταν πέφτει το δακρυγόνο και αρχίζουν κάποιοι να τρέχουν από δω κι από κει. Ως Χημικοί Μηχανικοί συμμέτεχουμε πάντα στην περιφρούρηση αλλά πάμε προετοιμασμένοι: έχουμε σειρά, ξέρουμε πού θα μαζευτούμε σε περίπτωση που γίνει κάτι και διαλυθούμε και διάφορα άλλα. Αυτό θα πρέπει να γίνεται σε όλο το μήκος της πορείας. Το άλλο μεγάλο ζήτημα είναι η ενημέρωση. Πρέπει να φροντίζουμε να γνωρίζουν όλοι τα βασικά νομικά ζητήματα, τι μπορείς να έχεις μαζί σου και τι όχι, γιατί δεν πρέπει να κουβαλάς τσάντα στην πορεία κτλ.

Δ: Θέλω να τονίσω κι εγώ τη σημασία της σωστής ενημέρωσης και προετοιμασίας. Ειδικά για τους φοιτητές και τους σπουδαστές που βρίσκονται εκτός Αθήνας όπου οι πορείες δεν δέχονται με την ίδια ένταση την κρατική καταστολή, υπάρχουν ζητήματα άγνωστα. Μου έλεγαν πέρσι παιδιά που κατέβαιναν για πρώτη φορά σε πανελλαδική πορεία στην Αθήνα ότι όταν ακούστηκε «αλυσίδες-αλυσίδες», δεν καταλάβαιναν τι έπρεπε να κάνουν! Και βέβαια πρέπει να γίνεται σωστή προετοιμασία για να ξέρουν όλοι πώς να αντιμετωπίσουν μια προσαγωγή ή μια σύλληψη, τι πρέπει να πουν-και ειδικά να μην πουν-στην ασφάλεια, στον εισαγγελέα, στο δικαστήριο. Παρεπιπτόντως, επειδή γίνεται και μια συζήτηση για τους κουκουλοφόρους, τα μπάχαλα και τις συγκρούσεις, πιστεύω ότι πολιτικά, ο πετροπόλεμος για παράδειγμα δεν έχει να προσφέρει τίποτα στο κίνημα-το αντίθετο μάλιστα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα «δώσεις» κάποιον στην αστυνομία όταν πάει να γίνει σύλληψη. Το θέμα είναι να μην επιτρέψεις από την αρχή να υπάρξουν τέτοια φαινόμενα. Στο θέμα των συγκρούσεων, η άποψή μου είναι ότι η σύγκρουση δεν έχει νόημα ως συμβολική, αλλά μόνο αν έχει ένα σαφή στόχο, έχει συζητηθεί διεξοδικά, συμφωνηθεί και οργανωθεί και άρα έχει και τους αναγκαίους όρους μαζικότητας και τους συσχετισμούς. Από το να γίνει κάτι γνωρίζοντας ότι αμέσως μετά θα διαλυθεί η πορεία, καλύτερα να μη γίνει.

Ερώτηση: Κατά την άποψή σας, γιατί χτυπήθηκε η πορεία της 8ης Μάρτη;

Π: Πιστεύω ότι το χτύπημα ήταν καθαρά πολιτικό. Πολλές φορές έχουν γίνει βλακείες αλλά δεν έχει γίνει αντίστοιχο χτύπημα. Το κίνημα έφτασε την πολιτική αντιπαράθεση σε τέτοιο σημείο, κατεβάζοντας τόσες χιλιάδες κόσμου στο δρόμο, που η κυβέρνηση δεν μπορούσε παρά να προσπαθήσει να το καταστείλει. Επιπλέον, ο τηλεκανιβαλισμός των ΜΜΕ πίεζε στο να γίνουν συλλήψεις οπότε η κυβέρνηση προσπάθησε να φανεί σαν ο σωτήρας των καλών και πανάγαθων ΔΑΠιτών που ενοχλούνται από τις «μειοψηφίες» στα Πανεπιστήμια. Το βασικό ήταν να τρομάξει ο κόσμος και να σταματήσει τον αγώνα. Όμως, την πατήσανε!

Δ: Το χτύπημα ήταν σαφής πολιτική εντολή με σκοπό τη διάλυση της πορείας. Χτυπήσανε συγκεκριμένα φοιτητικά μπλοκ και όχι τα μεμονωμένα άτομα που έκαναν τα μπάχαλα. Τα ΜΜΕ επίσης βοήθησαν στην προετοιμασία των γεγονότων αυτών, προσπαθώντας να στρέψουν τον κόσμο έξω από τις σχολές ενάντια στο φοιτητικό κίνημα. Ακόμα όμως και οι αντιδράσεις των απλών ανθρώπων όταν για παράδειγμα στο λεωφορείο κάνουμε μια κουβέντα για την πορεία δείχνουν ότι παρόλο που ο κόσμος δεν μπορεί να ενημερωθεί από τα ΜΜΕ, βρίσκεται κοντά μας και μας στηρίζει.

Ερώτηση: Για το τέλος, ποια θεωρείται ότι πρέπει να είναι η συνέχεια για το κίνημα στη φάση που βρισκόμαστε;

Π: Προσωπικά, πιστεύω ότι το κρίσιμο στη φάση αυτή είναι να μείνει ο κόσμος στον αγώνα. Για να γίνει αυτό, ίσως χρειαστεί δυστυχώς να σταματήσουν οι καταλήψεις προκειμένου μην χαθούν άλλες εξεταστικές. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η δράση ενάντια στο νόμο-πλαίσιο αλλά και σε κάθε ζήτημα που θίγει τα δικαιώματά μας πρέπει να συνεχιστεί με σκοπό να ενεργοποιείται και να πολιτικοποιείται όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος στις σχολές. Από την άλλη, δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να σταματήσει η προσπάθεια ενημέρωσης και ανοίγματος στο λαό για τα φοιτητικά ζητήματα καθώς η στήριξή του είναι πολύ κρίσιμη.

Δ: Εγώ θέλω να τονίσω ότι η αντίληψη που συνδέει την ένταση του αγώνα αναγκαστικά με το πλήθος των καταλήψεων είναι λάθος. Η κατάληψη είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο πάλης αλλά δεν είναι φετίχ. Για μένα μία πολύ μαζική πορεία έχει μεγαλύτερη δυναμική από μια άτονη κατάληψη. Τα ΜΜΕ χρησιμοποιούν την ύφεση που παρτηρείται στις καταλήψεις τελευταία για να μιλήσουν για αποκλιμάκωση αλλά αυτή η προσέγγιση είναι άδικη για όλους όσους ήταν στις τελευταίες πορείες. Όσον αφορά το ζήτημα της εξεταστικής, προσωπικά νομίζω ότι πρέπει να βλέπουμε τα ζητήματα πολιτικά και επομένως να είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε ένα προσωπικό τίμημα για να πάμε μπροστά ένα κοινωνικό ζήτημα.