Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2007

Συνέντευξη στο Ε της Ελευθεροτυπίας(Ντίνα...thanks)



Το Σάββατο 5 Μαΐου στο προαύλιο του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης ο φοιτητικός σταθμός 1431ΑΜ κάνει πάρτι (παραδίπλα και η ΠΑ.Σ.Π) . Εκεί βρίσκεται και ο 19χρόνος δευτεροετής Χημικός Μηχανικός Παναγιώτης Κετίκης. Την ίδια ώρα, στην οδό Εθνικής Αμύνης, οι γνωστοί άγνωστοι κάνουν πάρτι κι αυτοί. Ξημερώματα πιά, καθώς ο φοιτητής επιστρέφει σπίτι του, στη συμβολή 3ης Σεπτεμβρίου και Εγνατίας (αντίθετα από το χώρο των επεισοδίων) άνδρες της Ασφάλειας του ζητούν την ταυτότητα. Στο Τμήμα ανακαλύπτουν πως ο Παναγιώτης ήταν ένας από τους 49 συλληφθέντες για τα επεισόδια της 8ης Μαρτίου, όταν είχε πυρποληθεί το φυλάκιο στον Αγνωστο Στρατιώτη (για το οποίο ουδέποτε κατηγορηθηκε κάποιος εκ των 49). Τότε, οι διαδηλωτές αθωώθηκαν πανηγυρικά και ομόφωνα από το δικαστήριο. Ομως αυτή είναι η δεύτερη φορά που ο Παναγιώτης πέφτει στα χέρια της αστυνομίας.

Τον περασμένο Νοέμβριο, όπως θα θυμάστε, ξυλοκοπήθηκε άγρια σε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση ο κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου (Ο κύπριος φοιτητής βρίσκεται σήμερα στην Κύπρο, με ψυχολογικά προβλήματα και ουδέποτε επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη!!). Αρχικά η Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης είχε ενοχοποιήσει για τον ξυλοδαρμό τη γνωστή άτακτη ζαρντινιέρα. Πρόσφατα, ο υπεύθυνος αστυνομικός διευθυντής τιμωρήθηκε με 15 μέρες αργίας. Αυτή τη φορά οι αστυνομικοί είναι πιο δημιουργικοί: με μοναδικό τεκμήριο ενοχής τα φτηνά (Κάποτε ήταν φτηνά...σήμερα έχουν 60 Ευρώ!!ΕΛΕΟΣ) παπούτσια του Παναγιώτη του απαγγέλλουν κατηγορίες για κατασκευή και κατοχή εκρηκτικών υλών, έκρηξη, διακεκριμένες φθορές, διατάραξη οικιακής ειρήνης και διατάραξη ασφαλείας συγκοινωνιών. (Αχχχ ΘΕΕ μου...να τις ακούς μόνο...είναι πολύ...που να στις απαγγέλουν κιόλας ενώ δεν έκανες ΤΙΠΟΤΑ!!!... ,εκεί είναι το τρομακτικό!!!)

Στις 08/05, ο Παναγιώτης περνάει από τον ανακριτή. Ο συνήγορός του παρουσιάζει βίντεο των επεισοδίων και του πάρτι που αποδεικνύουν περίτρανα ότι είναι αθώος: ο σωματότυπος του ψηλόλιγνου δράστη που σπάει τη Μερσεντές δεν έχει σχέση με τον γεματούλη (κάνω δίαιτα!!) Παναγιώτη. Και δεν φοράει καν πράσινα παπούτσια, αλλά μαύρα ίδιας μάρκας. Προς γενική έκπληξη όλων, η ανακρίτρια αποφασίζει την προφυλάκισή του μέχρι να διεξαχθεί η δίκη. (Θεέ μου ακόμα το θυμάμαι αυτό το ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ..."Αποφασίζεται η προσωρινή κράτηση των κατηγορουμένων...)

Ο φοιτητής οδηγείται στις φυλακές ανηλίκων του Αυλώνα. Οι δικηγόροι του κατηγορούν την Εισαγγελία και την Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης για σύμπραξη και κατασκευή στημένου κατηγορητηρίου. Ο Παναγιώτης ζητά την άμεση αποφυλάκισή του, ενώ χιλιάδες φοιτητές και πολίτες του συμπαραστέκονται. Ο αντιεισαγγελέας απορρίπτει την προσφυγή του και διατάσσει τη συνέχιση της προφυλάκισης, κάτι άλλωστε που ισχύει για όλους τους επικίνδυνους εγκληματίες για τους οποίους υπάρχει βάσιμη υποψία ότι θα το σκάσουν από τη χώρα ή θα κάνουν ξανά εγκλήματα. Οι συμφοιτητές του διαμαρτύρονται, φορώντας όλοι πράσινα παπούτσια και κρατώντας ένα πανό όπου είναι ζωγραφισμένο ένα αλυσοδεμένο All Star!

Κάπως έτσι ο Παναγιώτης Κετίκης έμεινε προφυλακισμένος για περισσότερο από ένα μήνα. Τα παρακάτω δεν είναι ακριβώς συνέντευξη, αλλά κουβέντες από τα καθημερινά απογευματινά τηλεφωνήματά μας. Οταν τον ρώτησα ποιό είναι το αγαπημένο του τραγούδι, ο Παναγιώτης άρχισε να τραγουδά: «Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, κρύο δεν έκανε ποτέ/Αν γελάσεις έχεις χάσει, λέει ο κανονισμός/Κι αν τολμήσεις να χορέψεις σε απειλεί αποκλεισμός». Τώρα θα ήθελα να του ανταποδώσω με στιχάκια από το ίδιο τραγούδι: «Γίνε το παιδί του ήλιου και το γέλιο της φωτιάς/ Γίνε η δύναμη του κόσμου, αλυσίδες για να σπας/Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, κρύο δεν έκανε ποτέ».


Θεωρείς τον εαυτό σου πολιτικό κρατούμενο;

«Είναι περίεργος όρος, δεν ξέρω αν μπορώ να τον χρησιμοποιήσω. Για εκείνους που αποφάσισαν την κράτησή μου, είμαι ποινικός. Εγώ ξέρω ότι είμαι αδικημένος, αφού κρατούμαι για κάτι που δεν έκανα».


Πως σε αντιμετωπίζουν στη φυλακή;

«Δεν έχω παράπονα, είναι εντάξει και οι κρατούμενοι και οι υπάλληλοι. Δεν μου φέρονται με όρους φυλακής. Στις φυλακές υπάρχει μια ιεραρχία φοβερή, ο "νέος" υπακούει στον "παλιό", όποιος έχει ελαφριά ποινή υπακούει στο βαρυποινίτη. Εγώ είμαι έξω από αυτό το σύστημα».


Πως ήταν η πρώτη σου μέρα στον Αυλώνα;

«Ημουν τρελαμένος. Οι αστυνομικοί μου είχαν πει ότι θα μου συμβούν απερίγραπτα πράγματα στη φυλακή, πράγματα που ντρέπομαι και να σου πω. Φτάνω εδώ μετά από μια τρελή κούρσα στην εθνική οδό όπου οι αστυνομικοί έτρεχαν με 200 χλμ. Είχαν χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να με τρομοκρατήσουν, από σφαλιάρες και κλωτσιές κατά τη σύλληψη μέχρι ψυχολογική βία. Μπαίνω μέσα πανικόβλητος. Ομως τα παιδιά εδώ ήδη ήξεραν για μένα, με φώναξαν στην παρέα τους, αρχίσαμε να μιλάμε. Ανακουφίστηκα».


Πριν από αυτή την ιστορία, είχες κάποια σχέση με φυλακές;

«Είχα δει ταινίες. Κι η πραγματικότητα δεν απέχει από το σινεμά: αγριάδα, μαγκιές, τσαμπουκάδες. Βέβαια, είναι πολύ πιο ανθρώπινα εδώ από ό,τι στο κρατητήριο στη Θεσσαλονίκη».


Εμεινες τρεις μέρες εκεί...

«Κρατάνε περίπου 100 ανθρώπους εκεί μέσα, που δεν βλέπουν το φως του ήλιου, που δεν βγαίνουν καθόλου στο προαύλιο, που επιτρέπται να πάνε τουαλέτα μόνο τρεις φορές την ημέρα σε προκαθορισμένες ώρες. Στο κελί μου είχα ένα στρώμα στο πάτωμα και μια κουβέρτα με τη χρονολογία "1973". Τους ρώτησα εάν είναι πλυμένη. "Είσαι τρελός ρε;" μου απάντησαν».(ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ!!!!)


Πώς περνούσε η μέρα σου;

«Κοιμόμουν όσο πιο πολύ μπορούσα. Περιόρισα το φαγητό και το νερό στο ελάχιστο για να μην πηγαίνω στην τουαλέτα. Δεν μπορείς να φανταστείς πώς ήταν, τόσο βρώμικα που δεν έβλεπες από τις μύγες. Αυτό που με τρέλαινε ήταν ότι δεν ήξερα πόσο θα μείνω. Κι ότι ξαφνικά ήμουν περιορισμένος σε ένα χώρο με κάγκελα και συρματοπλέγματα, ότι δεν μπορούσα να κινηθώ, να μιλήσω ελεύθερα. Προσπαθώ να κρατηθώ για να κρατήσω και τη ψυχολογία των δικών μου ψηλά – ανησυχώ κυρίως για τον πατέρα μου, τον παππού μου. Εχω ένα μικρότερο αδερφό... Οι δικοί μου φοβούνται για την ψυχική μου υγεία – ήμουν πολύ ανοιχτός, πολύ κοινωνικός άνθρωπος, ήμουν συνέχεια έξω από το σπίτι. Κιθάρες, βόλτες, κουβέντες, καφέδες... Έπαιζα ηλεκτρική κιθάρα, ετοιμάζουν να φτιάξω ένα συγκρότημα με δυο φίλους μου. Μας πρόλαβαν... Με έκλεισαν μέσα».


Τι ακούς στη φυλακή;

«Τα παιδιά εδώ ακούνε πιο πολύ μπιτάκια και μερικοί λαϊκά. Εγώ ακούω ροκ, ρέγκε, σκα, τζαζ. Προσπαθώ να ακούω χαρούμενα, ανεβαστικά πράγματα. Δυο τραγούδια παίζω συνέχεια: το "Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα" των Locomondo κι ένα του Αγγελάκα. Εκείνο που πάει (τραγουδάει) "Μα εγώ μ’ έναν άγριο περήφανο χορό/σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω/Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ"».


Πώς περνάς τις ώρες σου;

«Κρατάω σημειώσεις, γράφω γράμματα στους φίλους μου. Μιλάω στο τηλέφωνο όσο πιο πολύ μπορώ - μου λείπει ο έξω κόσμος. Προσπαθώ να διαβάζω για τη σχολή, αλλά αυτό με πονάει, μου θυμίζει τη ζωή μου και σταματάω γρήγορα. Προσπαθώ να διαβάσω Αντοχή Υλικών μπας και δώσω το μάθημα τον Σεπτέμβρη (σ.σ.: στο άκουσμα του τίτλου του μαθήματος, μου ξεφεύγει ένα πικρό γέλιο. Ο Παναγιώτης το πιάνει στον αέρα). Χρειάζομαι κι εγώ αντοχή, όπως τα υλικά... Διαβάζω Τσιφόρο και το «Περί δικαίου» από την Πολιτεία του Πλάτωνα. Πολλά μυθιστορήματα, αυτά βοηθάνε πολύ».


Εχεις κάνει φίλους;

«Εχω βρεθεί πολύ κοντά με έναν ισοβίτη κι ένα παιδί που είναι προφυλακισμένο κι αυτό. Τις πρώτες μέρες φοβόμουν, ήμουν ανάμεσα σε ανθρώπους που πούλαγαν ναρκωτικά ή είχαν κάνει δολοφονίες. Λέγαν ο ένας στον άλλο τις ιστορίες τους κι εγώ δεν είχα τι να πω, δεν είχα τίποτα κοινό μαζί τους. Μετά κατάλαβα ότι δεν μπορείς να τσουβαλιάζεις τους ανθρώπους, να βάζεις σε κάποιον την ταμπέλα "φονιάς" και να καθαρίζεις. Υπάρχουν οι αμετανόητοι, αλλά υπάρχουν κι άνθρωποι που βρέθηκαν σε λάθος στιγμή, που μετανιώνουν πικρά για ό,τι έκαναν».


Σας αποκαλούν γενιά των Starbucks, ότι είστε εντελώς απολιτίκ. Εσύ δηλώνεις αριστερός.

«Δεν είναι άσχημα τα Starbucks, κάνουν καλό καφέ (γελάει). Στα σοβαρά, όλα είναι πολιτική, από τον καφέ που θα πιείς μέχρι τον τρόπο που σκέφτεσαι. Εγώ ήμουν εκλεγμένος συνδικαλιστής στη σχολή μου, φέτος με έπιασαν πριν τις εκλογές. Για μένα, αριστερός είναι όποιος αγωνίζεται για ένα κράτος δικαίου, για πολιτεία πρόνοιας, για ελευθερία και ισότητα. Και πολιτικά με εκφράζουν απόλυτα οι αρχές, οι ιδέες και οι αξίες που υπερασπίστηκε το κίνημά μας».


Εάν είχες τη δυνατότητα να μιλήσεις στον υπουργό Δημόσιας Τάξης, τι θα του έλεγες;

«Θέλω να πιστεύω ότι η γραφειοκρατία σας με έφερε εδώ που με έφερε, θέλω να πιστεύω ότι έγινε κάποιο λάθος, διαφορετικά υπάρχει πρόβλημα. Θέλω να πιστεύω ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη. Εάν αυτό που μου συμβαίνει είναι εσκεμμένο, ντροπή σας. Πώς μπορούν να παίζουν τόσο χοντρά με τη ζωή ενός ανθρώπου, εάν δεν είναι σίγουροι ότι είναι ένοχος;»


Σε έχουν αλλάξει αυτές οι μέρες στη φυλακή;

«Ποτέ πιά δεν θα είμαι τόσο ήρεμος όσο παλιά. Φαντάσου να περπατάς αμέριμνος και ξαφνικά να βρίσκεσαι προφυλακισμένος χωρίς κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο. Μόνο ένα ζευγάρι πράσινα παπούτσια... Με τρομάζει η ευκολία που με προφυλάκισαν. Φαντάσου να μην ήμουν φοιτητής, να μην υπήρχε όλο αυτό το κύμα συμπαράστασης από την πανεπιστημιακή κοινότητα, να μην υπήρχε το βίντεο που δείχνει καθαρά ότι ο άνθρωπος που έκαψε το αυτοκίνητο είναι ψηλός και λεπτός. Εγώ είμαι κοντούλης και χοντρούλης... Δηλαδή, τι θα μου έκαναν εάν δεν υπήρχαν όλα αυτά; Η ζωή μου δεν θα είναι ποτέ πιά η ίδια...»


Μπορεί να γίνεις και ήρωας...

(γελάει) «Δεν ήθελα ποτέ να γίνω γνωστός μ’ αυτόν τον τρόπο. Το μόνο θετικό που βλέπω είναι ότι η περίπτωσή μου ένωσε φοιτητές από όλες τις τάσεις. Αυτοί που καίνε αυτοκίνητα δεν είναι ήρωες, είναι προβοκάτορες ή δρουν σαν προβοκάτορες, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουν. Το μόνο που καταφέρνουν με αυτές τις πράξεις είναι να στέλνουν τον κόσμο από το δρόμο στο σπίτι του».


Ξεφούσκωσε το φοιτητικό κίνημα;

«Θα δούμε από Σεπτέμβριο παρόλο που ο νόμος πλαίσιο πέρασε κι είναι δύσκολο να ανατρέψεις ένα νόμο. Κουραστήκαμε πολύ και το κίνημά μας έφαγε πολλή λάσπη. Και μας τρομοκράτησαν με τις συλλήψεις και τις δίκες. Αυτό που πρέπει να καταλάβετε είναι πως αυτό το κίνημα ήταν ένα υγιές ξέσπασμα μιας γενιάς που αμφισβήτησε. Εμείς τολμήσαμε να ρωτήσουμε "γιατί;". Γιατί να έχουμε κατάρτιση και όχι παιδεία; Και τι σημαίνει παιδεία; Να πάρω ένα πτυχίο που θα μου εξασφαλίζει καλό αμάξι, σπίτι κι εξοχικό στη Μύκονο;»


Θα ξαναπάς σε πορεία;

«Δεν ξέρω. Αυτή τη στιγμή νιώθω πολύ ευάλωτος. Εγώ δεν είχα τον Τσε κρεμασμένο στο δωμάτιό μου, δεν ονειρευόμουν να γίνω ήρωας. Ενας δημοκράτης, προβληματισμένος άνθρωπος είμαι, που διαβάζει τα πάντα, από Ενγκελς μέχρι βιογραφίες του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το μόνο που ονειρεύομαι είναι να βγω και να κάνω μια μεγάλη βόλτα».


Βλέπεις όνειρα στη φυλακή;

«Τις πρώτες μέρες έβλεπα συνεχώς εφιάλτες. Τώρα που έχω ηρεμήσει βλέπω πως ζω έξω, πως συναντιέμαι με τους φίλους μου, πως παίζω κιθάρα».


Θα ξαναβάλεις πράσινα παπούτσια;

«Φυσικά. Είμαι αθώος, γιατί να μην τα βάλω; Τα συγκεκριμένα όμως θα τα κρατήσω για αναμνηστικό...»

Πηγή: Ελευθεροτυπία- ένθετο Έψιλον

Αρθρογράφος:Ντίνα Δασκαλοπούλου(Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ!!!)

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2007

Συνέντευξη Στον Οδηγητή του Σεπτεμβρίου 2007.


Συνέντευξη με τον Παναγιώτη Κετίκη

Ο Παναγιώτης Κετίκης ή Παναγιώτης Κ. ή ο φοιτητής με τα πράσινα παπούτσια όπως έγινε γνωστός στους πανεπιστημιακούς χώρους αλλά και σε ολόκληρη τη κοινωνία, μίλησε στον «Οδηγητή», για την άδικη και παράνομη σύλληψη και φυλάκιση του. Μοιράστηκε μαζί μας τις εμπειρίες και τις ανησυχίες που έχει κάθε αγωνιστής, νέος εργαζόμενος, φοιτητής που διώκεται επειδή αντιπαλεύει την αντιλαϊκή πολιτική. Που διώκεται επειδή συμμετέχει στις μαζικές και συλλογικές διαδικασίες, επειδή διεκδικεί τα συμφέροντα της τάξης του, επειδή πιστεύει ότι ο λαός μας μπορεί να ζήσει καλύτερα από αυτό που του επιβάλλουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, υπηρετώντας τις επιταγές της αστικής τάξης.

«Ο»:Το χρώμα των παπουτσιών μπορεί να είναι πλέον ικανό στοιχείο για να καταλήξει κάποιος στη φυλακή για 49 μέρες! Ωστόσο δεν ήταν η πρώτη φορά που συνελήφθεις, ήσουν και ένας από τους 49 συλληφθέντες της 8ης Μαρτη. Πως συνδέονται τα δύο περιστατικά;

Π.Κ:Στην πανελλαδική πορεία στις 8ης Μάρτη στην Αθήνα, δεχθήκαμε την άγρια και αναίτια καταστολή, 49 αθώοι συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για 3 πλημμελήματα που ουδέποτε διέπραξαν. Κατά τη διάρκεια της δίκης, η αλήθεια αποκαλύφθηκε, ενώ ομόφωνα και αμετάκλητα αποφασίστηκε η αθώωση μας. Το αποτέλεσμα δεν ευχαρίστησε κάποιους και ένας εργαζόμενος από τους 49 κλήθηκε να επαναδικαστεί.

Δύο μήνες μετά, 5 Μάη, και ενώ γύριζα αμέριμνος σπίτι μου από ένα πάρτυ στο Πολυτεχνείο με προσάγουν και με κατηγορούν για τα επεισόδια, τα οποία συνέβησαν στην άλλη άκρη του πανεπιστημίου, στην Θεολογική, δύο ώρες πριν τη σύλληψη μου, με μόνο αποδεικτικό στοιχείο τα «πράσινα παπούτσια» μου. Η τηλεόραση χρησιμοποίησε «καταλλήλως» την προηγούμενη σύλληψη, δημιούργησε ένα αρνητικό και επιφορτισμένο κλίμα και οι αστυνομικοί φροντίσαν να με στολίσουν με ότι κατηγορία γνώριζαν, αφού ήμουν γι’ αυτούς το «μάννα εξ’ουρανού». Ο αθώος στον οποίο θα εκτόνωναν την ανάγκη για συλλήψεις και θα παραδειγμάτιζε τους υπόλοιπους ενεργούς πολίτες που τολμούν να υπερασπίζονται το δίκαιο. Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της κατάστασης, περάσαμε από τον εισαγγελέα-ανακριτή που κατά περίεργο τρόπο με έκρινε «άξιο προσωρινής κράτησης».

Δεν μπορώ να πω σίγουρα, μπορεί η σύλληψη μου να ήταν και τυχαία, μπορεί και όχι. Θέλω να ελπίζω πως δεν ήταν εκ προθέσεως όλη η αδικία, γιατί αν ήταν τα πράγματα παίρνουν επικίνδυνη κατεύθυνση.

«Ο»:Ποσό σημαντική ήταν οι αλληλεγγύη που εκφράστηκε από το φοιτητικό κίνημα, τους μαζικούς φορείς αλλά και τους καθηγητές σου στην περίπτωση σου;

Π.Κ: Θεωρώντας εξαρχής δεδομένη την στήριξη από φίλους και οικογένεια, μπορούσα να νιώθω μέσα μου ήρεμος. Η στήριξη όμως ευρύτερων ομάδων με τόνωσε και μου ύψωσε το ηθικό, ένιωσα πως ο λαός καταλαβαίνει το δίκαιο και με στηρίζει. Η αλληλεγγύη όμως που έδειξε το φοιτητικό κίνημα, οι μαζικοί φορείς αλλά και οι καθηγητές μου ήταν ειλικρινά μία καθοριστική δύναμη, που ανάγκασε την κοινωνία να ενδιαφερθεί και να καταλάβει τη σοβαρότητα αυτής της αδικίας. Η πίεση που ασκήθηκε ποικιλοτρόπως, άλλαξε σταδιακώς το κλίμα και ανάγκασε να αλλάξουν πολλοί , εκ των «υπαιτίων», την στάση τους. Το αποτέλεσμα αυτής όλης της αλληλεγγύης ήταν η δίκαιη αποφυλάκιση μου από τη δικαιοσύνη.

«Ο»:Ο Καραμανλής είπε την επόμενη του συμβάντος με τη ζαρντινιέρα, ότι επρόκειτο για ένα «μεμονωμένο περιστατικό». Ωστόσο, τέτοια περιστατικά βιώνουν δεκάδες αγωνιστές στη καθημερινότητα τους! Πώς τα βλέπεις εσύ όλα αυτά; Συνδέονται μεταξύ τους;

Π.Κ: Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Οι πολιτικές αυτές θεμελιώνονται χρόνια τώρα, σταδιακά και συνεχόμενα, οδεύουν την κοινωνία στην πλήρη συντηρητικοποίηση και ύστερα στον πλήρη έλεγχο. Η ζαρντινιέρα σίγουρα δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό και σίγουρα αν όλα αυτά δεν έχουν κοινή βάση, έχουν κοινή κατεύθυνση.

Σήμερα παρατηρούμε διάφορες αντισυνταγματικές ενέργειες τις οποίες καταδικάζουμε. Προσπαθούμε να προστατεύσουμε τον πολίτη, τις ελευθερίες του και τη δημοκρατία. Αύριο όμως με τις διάφορες αντιλαϊκές διατάξεις και τις αντιδραστικές αναθεωρήσεις του συντάγματος θα καταντήσουμε (αν ήδη δεν το κάνουμε) να φωνάζουμε ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Ο χρόνος είναι τώρα και ο τόπος είναι εδώ, όλοι πρέπει να παλέψουμε για αυτά που μας ανήκουν.

«Ο»:ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έχουν συμπράξει με την ΕΕ και εφαρμόζουν μέτρα όπως φακέλωμα υπόπτων ή «επικίνδυνων» για την δημόσια ασφάλεια από τηλεφωνικές τους κλήσεις μέχρι το γενετικό τους κώδικα! Και μάλιστα ανταλλάσσονται αυτά τα στοιχεία μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών! Τι στόχο πιστεύεις ότι έχουν αυτά τα μέτρα;

Π.Κ: Η πανευρωπαϊκή στοχοποίηση και δίωξη, ανθρώπων με αξίες και δημοκρατικά ιδανικά κλιμακώνεται. Στα πλαίσια της ενοποίησης, η συνεχής αστυνόμευση των πολιτών αποτελεί επιτακτική ανάγκη για αυτούς αφού, αργά ή γρήγορα, οι αντιλαϊκές ρυθμίσεις θα φέρουν την κοινωνία σε αδιέξοδα και οι αντιδράσεις που θα υπάρξουν, προφανώς, θα είναι μεγάλες.

«Ο»:Αυτού του είδους η καταστρατήγηση των δημοκρατικών ελευθεριών, το φακέλωμα, οι συλλήψεις αγωνιστών, η καταστολή του κινήματος με χημικά και ότι άλλο χρησιμοποιούν όποιο από τα δύο κόμματα κι αν κυβερνά, πρέπει να αποτελέσει κριτήριο στη ψήφο, ειδικά των νέων ανθρώπων;

Π.Κ: Ολοι οι νέοι, πιστεύω πριν από την απόφαση τους για το τι στάση θα κρατήσουν στις εκλογές, θα κάνουν μια ανασκόπηση στα γεγονότα των τελευταίων ετών και σε όλες αυτές τις εμπειρίες που αποκτήσαμε.

Εχοντας ή και όχι ολοκληρωμένη πολιτική ταυτότητα, όλοι οι νέοι οφείλουν να πράξουν ανάλογα, στηρίζοντας, κατά το δοκούν, τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας οι οποίες στηρίζουν τον αγώνα αυτό για τις λαϊκές ελευθερίες και τα δικαιώματα του κάθε πολίτη, φοιτητών, νέων, εργαζομένων κλπ.

Αλεξάνδρα Λυμπέρη

Πηγή: Ριζοσπάστης

Υστερόγραφο:
Να ξεκαθαρίσω... δεν ανήκω σε κανένα οργανωμένο κομματικά χώρο...και βρίσκομαι, φιλικά προσκείμενος, σε οποιαδήποτε δημοκρατική κίνηση.

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

Αυτό θα πει οικολογία...
















Έλαβα αυτό το mail το μεσημέρι...οπότε το προωθώ μπας και γίνει κατι...

Subject: Υπογράψτε τώρα!!! Θέλουμε 200.000 υπογραφές!!!
Μπορούμε!!!

Εκδόθηκε ψήφισμα που υπογράφηκε από όλες τις χώρες της

Ευρωπαϊκής Ένωσης

ότι οι χώρες που επλήγησαν από τις πυρκαγιές πρέπει να

δεσμευτούν ότι θα προστατεύσουν και θα αναδασώσουν

τις καμένες περιοχές.


Ξέρετε ποιός δεν υπέγραψε;

Μα ποιός άλλος.... Η Ελλάδα!!!

Μπείτε στο www.petitiononline.com/forestgr/ και υπογράψτε!!!

Πρέπει να μαζέψουμε χιλιάδες υπογραφές! Στείλτε το μήνυμα σε φίλους! Όλοι να συμβάλλουμε αν δεν θέλουμε να δούμε τσιμεντοποιημένες τις καμένες περιοχές!

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2007

Το κόστος των ΕΚΛΟΓΩΝ!!!!




89 εκατομμύρια ευρώ κόστισαν οι εκλογές στο ελληνικό Δημόσιο
και συγκεκριμένα στο υπουργείο Εσωτερικών.

Εντός των επομένων ημερών το υπουργείο θα πρέπει να πληρώσει περίπου 1000 ευρώ στον καθένα από τους συνολικά 21.000 δικηγόρους που εργάστηκαν ως δικαστικοί αντιπρόσωποι. Επιπλέον, 7.500 υπάλληλοι Δήμων και Νομαρχιών περιμένουν το εκλογικό τους επίδομα, το οποίο κυμαίνεται από 500 ως και 2.500 ευρώ, συνολικού κόστους 40 εκατομμυρίων ευρώ.

Παράλληλα, 500.000 ευρώ πρέπει να δοθούν από το υπουργείο στις εταιρίες από τις οποίες προμηθεύτηκε γραφική ύλη, 6 εκατομμύρια ευρώ στις διαφημιστικές εταιρίες που έφτιαξαν τα εκλογικά σποτ, και 1,5 εκατομμύριο ευρώ στην εταιρία δημοσκοπήσεων που μετέδωσε τα αποτελέσματα των εκλογών.

Σημειώνεται ότι ήδη το υπουργείο έχει δώσει 10,5 εκατομμύρια ευρώ στα κόμματα, 6 εκ. εκ των οποίων πήγαν στην ραδιοτηλεοπτική τους προβολή. Τέλος, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου, 5,6 εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν για τη μετακίνηση των ετεροδημοτών ψηφοφόρων, 3,5 εκατομμύρια εκ των οποίων εισέπραξαν οι αεροπορικές εταιρίες.

Το συνολικό κόστος των εκλογών βέβαια είναι πολύ μεγαλύτερο, καθώς στα νούμερα που αναφέρονται δεν έχουν υπολογιστεί οι προεκλογικές εκστρατείες των 3.941 υποψηφίων βουλευτών.

Αρθρογράφος:Νάντια Παπανικολάου

Πηγή:
http://www.cosmo.gr/Finance/Hellas/168159.html




ΝΑΤΟΣ ΝΑΤΟΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ!

Η Φρουτοπία
















Η Φρουτοπία
είναι μια χώρα μακρινή. Συνορεύει με τις παρακάτω χώρες:
  • Βόρεια με το Νησί των Πυροτεχνημάτων
  • Ανατολικά με το Πιπερού
  • Δυτικά με το Αυγατηγανιστάν
  • Βορειοδυτικά με τη Χώρα του Χασμουρητού


Ο εθνικός της ύμνος είναι αυτός:

Είναι μια πόλη μακρινή
Μια πολιτεία φανταστική
Όπου ζουν μόνο φρούτα και λαχανικά
Δίχως ανθρώπους, μόνο αυτά

Είναι μία, μόνο μία, η ονειρεμένη Φρουτοπία
Είναι μία, μόνο μία, δεν υπάρχει άλλη καμμία

Εκεί τα βλήτα δεν είναι κουτά
Και τα παντζάρια δεν είναι δειλά
Κάθε κρεμμύδι μοσχοβολά
Τα κολοκύθια είναι δυνατά

Είναι μία, μόνο μία, η ονειρεμένη Φρουτοπία
Είναι μία, μόνο μία, δεν υπάρχει άλλη καμμία

Ζουν απ' το βράδυ ως το πρωί
Δίχως του μανάβη τη φωνή
Κι όσο τα χρόνια θα περνούν
Δεν πρόκειται ποτέ να μαραθούν

Είναι μία, μόνο μία, η ονειρεμένη Φρουτοπία
Είναι μία, μόνο μία, δεν υπάρχει άλλη καμμία

Στα μέσα της δεκαετίας του 80 υπήρξαν κάποιες αναταραχές, σχετιζόμενες με την μυστηριώδη εξαφάνιση του Μανώλη του μανάβη. Τότε είχε σταλεί ο Πίκος Απίκος, ο δαιμόνιος δημοσιογράφος της εφημερίδας Τρέχα Γύρευε, προς δημοσιογραφική κάλυψη των γεγονότων, από τον αρχισυντάκτη της εν λόγω εφημερίδας, Αριστομένη Σφιχτοχέρη.

Η Φρουτοπία έχει 2 ποδοσφαιρικές ομάδες, τον Πανκιτρινιακό και την Κόκκινη Θύελλα.
Παίκτες του Πανκιτρινιακού είναι τα λεμόνια, τα πεπόνια, οι μπανάνες.
Παίκτες της Κόκκινης Θύελλας είναι τα κεράσια, τα παντζάρια.



Σημαντικοί κάτοικοι της Φρουτοπίας

  • Ο Αιμίλιος το μήλο, δήμαρχος της Φρουτοπίας.
  • Ο Θάνος το κολοκυθάκι, πρωταθλητής πυγμαχίας της Φρουτοπίας.
  • Η Μαρουλίτα το μαρούλι, αγαπημένη του Θάνου.
  • Ο Φραγκίσκος το φραγκόσυκο, μέγας επιστήμονας και εφευρέτης, που η τρομερή του εφεύρεση, το τρομερό Φρουκτήνος, έβγαζε τη μάνα από τους μανάβηδες και άφηνε μόνο τις βίδες. Ήταν ένας από τους βασικούς υπόπτους για την εξαφάνιση του Μανόλη του μανάβη.
  • Η Πιπεριά η φαρμακόγλωσσα, γνωστή κουτσομπόλα της γειτονιάς, που δεν αφήνει κανέναν σε χλωρό κλαρί (φρούτα και μη).
  • Ο Βλάσης το βλήτο, που δεν είναι και τόσο βλήτο όσο νομίζει.
  • Ο Ανανίας το πεπόνι, που είχε χάσει την βούλα του και την βρήκε με την βοήθεια του Πίκου Απίκου.
  • Ο Βρασίδας το κρεμμύδι, με τα πολλά πουκάμισα, ερωτευμένος με την Μαρουλίτα.
  • Η Μάτα η ντομάτα, η οποία χρησιμοποίησε τη βούλα του Ανανία για να αρέσει στον Βρασίδα.

Μια ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά (που πρωτοκυκλοφόρησε σε κόμικ και μεταφέρθηκε μετά στην τηλεόραση) με το κουκλοθέατρο της οικογένειας Σοφιανού.